Poruke i njihovo dejstvo u sistemu tržišne komunikacije

Poruke su signalni oblici međusobnog sporazumevanja i saopštavanja koji, zbog određenih specifičnosti, podležu mnogim pravilima i zakonima, bitnim za međuljudsku komunikaciju.
Kao i poruke iz ostalih područja, i poruke tržišnih komunikacija su podređene ukupnom sistemu informatike, zakonima teorije informacija, teorije hermeneutike i pravilima semiološke upotrebe znakova, i funkcionišu u skladu sa opštim principima informacionih sistema.

Analizom osnovnih razloga emitovanja poruka, pa i poruka tržišnih komunikacija, i analizom transfera – medija putem kojih one dospevaju do nas, uz uvažavanje njihove arhitekture, principa njihovog emitovanja i principa njihovog delovanja, ustanovićemo da krajnji cilj njihovog lansiranja „napad“ i otvaranje subjekata – receptora (primaoca poruke), idejama koje su mu upućene.

Kao kvalitetna forma ukupnog sistema tržišnog komuniciranja, poruke funkcionišu u okviru srednje vrednosti svojih dvoslojnih, vizuelnih i verbalnih registara. Za pravilno ocenjivanje kvaliteta emitovane poruke i razumevanje komplikovanog mehanizma njenog delovanja, moramo ispitati i proučiti interakciju emitovane poruke i motivaciju subjekta koji je prima. Pri tom, moramo prvo odvojiti vizuelni od verbalnog registra poruke, proučiti njihove principe i pravila delovanja, a zatim analizirati motivaciju subjekta izraženu kroz jedinstvo urođenih (bioloških) i stečenih (intelektualnih) nagona, koji pokreću receptora na akciju.