UVOD

Burna istorijska prošlost, geografski položaj i migracija stanovništva, kao i uticaj različitih kultura uslovili su postojanje izuzetno bogatog kulturno-istorijskig nasleđa Srbije. Viminacijum je jedan od arheoloških lokaliteta u Srbiji čiji značaj, šira javnost spoznaje tek proteklih nekoliko godina.

Sudbinom grada i logora rimskih legionara uz obalu Dunava koji je, promenljive sudbine, opsatajo od prvog do polovine petog veka naše ere, bavilo se nekoliko poznatih i manje poznatih istraživača,  od engleskih entuzijasta Bartleta i Heringa, preko znamenitog Feniksa Kanica, zatim uglednog Mihajla Valtrovića, utemeljivača beogradske arheološke škole, i njegovog đaka Miloja Vasića, u sam osvit 20. veka.

Onda je gotovo punih osam decenija Viminacijum spavao, zaboravljen pod debelim naslagama zemlje, sve do 1976. godine, kada su počeli pripremni radovi za izradu termoelektrane Drmno, kod Kostolca.  Razvoj energatike Srbije omogućio je arheolozima otkriće bogatog kulturnog nasleđa lokaliteta.

Cilj ovog diplomskog rada je da se istraži koje su mogućnosti za očuvanje, revitalizaciju i kulturološko korišćenje naše kulturne baštine za održivi razvoj turizma. To će se istražiti na primeru arheološkog lokaliteta Viminacijum i razvoja istoimene turističke destinacije.