UNIVERZITET U KRAGUJEVCU
Filološko-umetnički fakultet u Kragujevcu
Semimarski rad iz predmeta Istorija umetnosti
Tema:
Dimitrije Avramović
prof. Davor Džalto
Student:
________________________
Bogoje Bojović
Broj indeksa: 075033
U Kragijevcu, avgusta 2010. godine
Dimitrije Avramović
(Šajkaš 15. mart 1815—Novi Sad 1. mart 1855),
slikar i pisac, prvi karikaturista i jedan od začetnika romantizma u
srpskom slikarstvu.
Detinjstvo i mladost proveo je u Novom Sadu gde je kao đak niže
gimnazije dve godine (1827. i 1828) učio crtanje u crtačkoj školi Atanasija
Nikolića. Bez obzira na sklonost crtanju, otac ga je dao na trgovinu koju je
ubrzo napustio i počeo da uči slikarski zanat kod malo poznatog živopisca
Dimitrija Jovanovića, a nastavio kod Alojzija Kastanje, Italijana iz Mantove,
od 1820. nastanjenog u Novom Sadu, i Joana Ivanića, slikara iz
Petrovaradina. Od 1836. do 1840. studirao je slikarstvo na bečkoj
Akademiji. Godina odlaska u Beč nije utvrđena sa sigurnošću, bice da su tu
odlučujući datirani radovi koji su mogli biti rađeni u Beču i to kopije iz
1833 godine, odakle zaključujemo da mu je bilo sedamnaest godina zivota.
U Beču je pripadao krugu Vuka Karadžića koji ga je kao slikara preporučio
knezu Mihailu. Od 1841. do 1852. godine živeo je u Beogradu, a od 1852. u
Novom Sadu. Prevashodno se bavio likovnom umetnošću. Uporedo je, za
potrebe istorijskog slikarstva, istraživao umetničku prošlost, za terenski
rad dobio je podršku vlasti, Društva srpske slovesnosti i Jovana Sterije
Popovića, i savete od Joakima Vujuća. Osim književnih i prevodilačkih
radova ostavio je tekstove iz oblasti estetike, likovne kritike, teorije i
istorije umetnosti.
Najveci deo Avramovićevih radova, od crteža iz najranije mladosti do
slika iz poslednjih godina boravka u Srbiji. Svi ovi radovi prikupljeni su u
dva maha. Odmah posle Avramovićeve smrti, Srpske novine od
osamnaestog aprila1857. donele su opširan izveštaj sa sastanaka Društva
za čuvanje srpskih živopisa koje je bilo prikupilo sedamdeset slika, među
kojima je najviše bilo Avramovićevih. Ovom društvu mitropolit Petar
Jovanović dao je jednu prostoriju u zgradi Mitropolije gde su se slike čuvale
dok nisu prešle usvojinu Narodnog muzeja u Beogradu. Druga prilika za
