Univerzitet Crne Gore
Medicinski fakultet
SEMINARSKI RAD
TEMA: HIV INFEKCIJA
Studenti: Mentor: Prof.Dr Bogdanka Andric
Podgorica 2013/14
HIV INFEKCIJA
Bitno je naglasiti da HIV i AIDS nisu isto. Osoba koja ima HIV, ne mora da ima i AIDS.
Ali zato, osoba koja ima AIDS, tj. sidu, mora da ima i HIV.
Akutna HIV infekcija
(ili:
primarna HIV infekcija
,
akutni retroviralni sindrom
) je druga
faza infekcije
HIV
-om.
[1]
:416
Prethodi periodu latencije, a nastaje nakon perioda inkubacije
virusa.
HIV
,
humani imunodeficijentni virus ili virus humane imunodeficijencije
, je virus
koji napada CD4 protein na površini limfocita, koji su zaduženi za odbranu organizma. Na
ovaj način, oslabljuje imunitet organizma i stvara mogućnost da se razvije bolest Sida
Kako se prenosi HIV
HIV infekcija
se prenosi razmjenom sledećih tjelesnih tečnosti koje su luče u polnim
organima muškarca i žena tokom seksualnog odnosa, kao i putem krvi i mlijeka iz dojke.
Ljudi koji nisu zaštićeni (kondomom!) prilikom seksualnog odnosa ili koriste
zajedničku iglu prilikom ušpricavanja bilo čega u organizam, imaju najveće šanse da se
zaraze.
Tečnosti kao što su pljuvačka, suze, mokraća (urin) takođe sadrže virus, ali u veoma
malim količinama, nedovoljnim da dođe do prenošenja virusa.
HIV AIDS
je ekstremno opasna bolest i svi koji su često seksualno aktivni, a ne koriste
kondom, ili su koristili istu iglu za injekciju sa nekim iz bilo kog razloga – trebaju da se
testiraju.
2.
nema simptoma – ova faza je poznata po tome što su
hiv simptomi
svedeni na minimum
ili ih uopšte nema
oticanje limfnih žlezda
Takođe, često se javljaju bolovi u mišićima i zglobovima, simetrična otečenost limfnih
čvorova (naročito zadnjeg dijela vrata, pazušnih jama i prepona), smanjen apetit i gubitak
tjelesne težine,
dijareja
. Simptomi se samostalno najčešće povlače 1-2 nedelje nakon početka
bolesti (osim
limfnih čvorova
, koji mogu ostati otečeni i duže), mada mogu trajati i do 10
nedelja.
[3]
Zbog nespecifičnog karaktera, simptomi često ostaju neprepoznati od strane
doktora, te infekcija ostane nedijagnostikovana.
Nakon stadija bolesti kada nema simptoma (asimptomatska faza) nastupa faza bolesti sa
simptomima koja se može podijeliti na rane, srednje i kasne simptome/znake. U ranoj fazi
broj limfocita CD4 smanjuje se na 200 500/mm3. Obično je prisutno bezbolno povećanje
limfnih čvorova. Mogu se češće javljati inače uobičajene infekcije kože (npr. herpes zoster,
impetigo, folikulitis), razni dermatitisi ili gljivične infekcije usne šupljine (kandidijaza) ili
rodnice. Moguća je pojava ponavljajućih upala pluća i sinusa, reaktivacija tuberkuloze te
Kaposiev sarkom. U neliječenih osoba ova faza bolesti traje 0-5. godina.
U srednjoj (uznapredovaloj) fazi HIV-bolesti koja nastaje u 50% bolesnika nakon 10
godina od zaražavanja, javljaju se teže bolesti kao što su upala pluća uzrokovana gljivom
Pneumocystis jiroveci ili proljev uzrokovan parazitom Cryptosporidium. Broj limfocita CD4
je tada ispod 200/mm3. Pojavljuju se toksoplazmoza mozga, kriptokokni meningitis ili
atipični oblici tuberkuloze.
U ovoj fazi HIV-bolesti često je prisutna anemija i simptomi kao što su: vrućica, opća
slabost i mršavljenje. Simptomi oštećenja živčanog sustava: bezvoljnost, depresija,
zaboravljivost, pad koncentracije, tupost, nestabilan hod i slaba koordinacija pokreta također
mogu biti prisutni. Važno je naglasiti da dio bolesnika s manje od 200/mm3 limfocita CD4
nema značajnijih simptoma te da se uobičajene infekcije u tih bolesnika mogu izliječiti
uobičajenom terapijom. U neliječenih osoba ova faza bolesti traje 0-3. godina.
U kasnoj fazi HIV-bolesti, kada je broj limfocita CD4 ispod 50/mm3, pojavljuju se
infekcija mrežnice uzrokovana citomegalovirusom, limfom mozga, zaraza s atipičnim
mikobakterijama, a Kaposiev sarkom postaje proširen. Mogu biti i izraženi simptomi kao
gubitak apetita, mučnina, povraćanje, proliv, pad tjelesne težine i opsta slabost. U neliječenih
osoba ova faza bolesti traje 1-2. godina.
3.
Samo 1% zaraženih razvije simptome uznapredovale HIV-bolesti prve dvije godine od
zaražavanja, 10% ima simptome nakon 5 godina, a 50% zaraženih dobije bolesti koje su
karakteristične za AIDS nakon 10 godina od trenutka zaražavanja. Svega oko 2% zaraženih
nakon 12 godina nema simptome bolesti i ima više od 500/mm3 limfocita CD4.
Testiranje
Testiranje na prisustvo virusa
HIV
u organizmu treba obaviti nakon isteka perioda
prozora, vremena u kojem se u krvi standardnim ELISA testom ne mogu registrovati
neutrališuća
antitijela
. Konzervativno trajanje perioda prozora propisano je različito među
zemljama, ali ono uvek iznosi između 12 i 13 nedelja nakon poslednjeg rizičnog seksualnog
odnosa, transfuzije krvi ili korišćenja zajedničkog pribora za intravensko korišćenje narkotika.
Međutim, savremenom dijagnostikom realan period prozora znatno je skraćen, te on, u
zavisnosti od vrste testa, može iznosti od svega 4 nedelje nakon potencijalne infekcije ukoliko
se koristi DUO test (ELISA test koji pretražuje antitijela u krvi + antigen p24 test koji u krvi
pretražuje specifične proteine HIV-a), do 8 nedelja ukoliko se koristi standardni ELISA test.
