SADRŽAJ
1.0. Uvod ........................................................................................1
2.0. Pojam ekološkog obrazovanja...............................................2
3.0. Činioci i izvori eko-znanja.....................................................3
4.0. Škola kao faktor - eko obrazovanja......................................4
4.1. Obavezno obrazovanje.................................................5
4.2. Izborni predmeti u obaveznom obrazovanju.............7
4.3. Srednjoškolsko obrazovanje........................................8
5.0. Ekološko obrazovanje.............................................................9
5.1. Ekološko obrazovanje odraslih...................................10
6.0. Zaključak.................................................................................11
7.0. Literatura................................................................................12
1.0. Uvod
Tema našeg seminarskog rada je „ Ekološko obrazovanje“. U prvom dijelu rada smo obradili
pojam ekološkog obrazovanja, te metodologiju i cilj samog istraživanja. Zatim smo obradili
ekološko obrazovanje u različitim stadijima ljudskog života, počevši od ranog djetinjstva,
obrazovanja kroz školu pa do ekološkog obrazovanja odraslih. U zadnjem dijelu rada smo
obradili važnost ekološkog obrazovanja te prednosti koje dobivamo ekološkim obrazovanjem
ljudi.
3.0. Činioci i izvori eko-znanja
Sa aspekta potreba zaštite životne sredine, neophodno je odgovoriti na pitanje:
Koji faktori,
koliko i kada doprinose cilju izgradnje ekološki odgovorne ličnosti?
Veoma je važno kako pojedinac vidi doprinos pojedinih faktora u ostvarivanju ciljeva i
zadataka koji se postavljaju kao zahtjevi i potrebe očuvanja zdrave i kvalitetne životne
sredine. Posebno su interesantni faktori koji su u vezi sa postignućem u eko-vaspitanju i
obrazovanju u formiranju ekološke svijesti i kulture učenika, a to su: porodica, dječiji vrtić,
škola, fakultet, kasarna, preduzće, društvene organizacije i dr. Porodica je značajan faktor
vaspitanja mladih, koja u načelu djeluje pozitivno i u smislu razvoja ekoloških vrijednosti
svojih članova. U njoj se izgrađuje formalistički odnos u ostvarivanju brige o neposrednoj
okolini. Porodica je najuža socijalna grupa koja ostvaruje opšte stanje o egzistenciji i drugim
važnim potrebama ličnosti. Osnovni metod djelovanja u porodici je lični primjer, gdje djeca
uče spontano. Takvi uticaji na mlađe članove porodice su trajnijeg karaktera. Vršnjačka
grupa, je uz porodicu, značajan faktor društvene svijesti mladih. Ona u nekim uticajima
nadmašuje porodicu i školu. Vršnjaci su potencijalno bliski jedan drugome. Oni imaju
istovjetne stavove u ocjeni društvenog položaja njihove generacije. Potrebno je sagledati
vrijednosti svijeta mladih, njihove potrebe i načine na koje gledaju na probleme ugrožavanja
životne sredine, kako bi se oni angažovali na zaštiti i unapređivanju zaštite životne sredine.
Ekološko obrazovanje zahtijeva različite izvore znanja. Koji izvor znanja će biti favorizovan
zavisi od nastavnika koji rukovodi vaspitno-obrazovnim procesom. Izdvajamo sljedeće izvore
znanja:
•
Neposredna stvarnost
- podrazumijeva konkretnu životnu sredinu u kojoj učenik egzistira.
To je porodični dom, obdanište, škola, fakultet, kasarna, šira urbana ili ruralna sredina. Ona
igra važnu ulogu u formiranju ekološke svijesti, mada je u mnogome prepuna neekološkog, ali
su znanja usvojena posredstvom nje najkvalitetnija;
•
Tekstualni materijali
- školski udžbenici, beletristikčka izdanja, pripovijetke, romani i sl.
•
Školski udžbenici
su osnovni izvor, ali su u ekološko-vaspitnom pogledu nedovoljno
usklađeni sa programima rada, ekološki sadržaji u njima su nedovoljno i nefunkcionalno
zastupljeni;
•
Nastavna sredstva i objekti
- modeli, preparati, makete, slike, crteži, tabele, grafikoni,
fotografije, dijapozitivi, video kasete i dr. Oni zamjenjuju neposrednu stvarnost;
•
Nastavnik
- pojavljuje se kao bitan činilac u realizaciji ciljeva i zadataka ekološkog
obrazovanja: vrši izbor nastavnih sadržaja, procenjuje ekološke aspekte gradiva, organizuje i
vodi proces usvajanja znanja, formiranja stavova i navika učenika, organizuje i izvodi
vannastavne aktivnosti i neposredno svojim postpucima djeluje na ličnost učenika;
•
Štampa, televizija, radio i druga sredstva masovnog obaveštavanja
angažuju se na polju
informisanja, aktiviranja građana u zaštiti životne sredine. Na taj način ostvaruje se
neformalno ekološko obrazovanje i vaspitanje.
