Univerzitet Sinergija Bijeljina
Fakultet za bezbjednost i zaštitu
Banja Luka
Seminarski rad iz predmeta:Kriminologija
Tema:Agresivnost i kriminalna sklonost
Profesor: Student:
Banjaluka Januar 2010
1
Sadržaj
Uvod................................................................................................................3
Agresija, korak prema čemu?.........................................................................4
Osnovni oblici manifestacije agresije.............................................................4
Uzroci i razvoj agresivnog ponašanja.............................................................5
Agresivnost i sukobi u društvu........................................................................7
Kriminalno ponašanje.....................................................................................9
Literatura.......................................................................................................13
2
Agresija, korak prema čemu?
Sa etimološkog stanovišta riječ agresija vodi poreklo od latinskih reči ad - ka
i gradus - korak, što bi označavalo korak ka nečemu, a u širem smislu
aktivnost koja je usmerena ka postizanju određenog cilja. Samim tim
primarno određenje agresije nema svoje negativno značenje, kao što je to
uobičajeno u svakodnevnom govoru. Agresivno je, dakle, i dete koje traži
hranu, sok ili pokušava da ostvari neki svoj zahtev, ali i kriminalac, koji
fizički maltretira ili ugrožava druge osobe, pljačka ili na drugi način
narušava integritet drugih osoba, predmeta ili imovine.
Međutim, razvoj pojma agresivnosti doneo je agresiji predznak društveno
negativne, nepristojne ili neprimerene, pa i nedozvoljene aktivnosti i kao
takav se odomaćio u svakodnevnoj upotrebi. I pored toga nema jedinstvenih
stavova o tome šta je to agresija ili agresivnost, a pristupi njihovom
određenju uglavnom odražavaju manji ili veći značaj različitih činilaca
kojima autori pridaju značaj u tumačenju agresivnosti.
Tako, neki agresiju određuju kao "ugrađenu unutrašnju ekscitaciju koja traži
olakšanje i koja će naći izražaj bez obzira na karakter spoljnog stimulusa"
(Lorenz, K.), odnosno impuls koji ima kvalitet instikta, koji Frojd označava
instiktom smrti. Drugi smatraju da je agresivnost vrsta reakcije ili ponašanja,
koja nastaje usled delovanja štetnog stimulusa ili drugog spoljnog nadražaja,
čime agresiju ne dovode u vezu sa unutrašnjim, već spoljnim činiocima
(Buss). Sledeći smatraju da je agresija bilo koja manifestacija volje za moći i
dominacijom (Adler), što agresiji daje širu socijalnu, pa i klasnu dimenziju.
Prikazani pokušaji određenja agresije, kao i brojni drugi, ukazuju na svu
složenost ove problematike, kao i na odsustvo jedinstva u poimanju ove
značajne pojave Ijudskog, ali i životinjskog svojstva. Do danas nema
opšteprihvaćenog stava, što otežava, ne samo njeno poimanje, vec i
mogućnosti u domenu prevencije i terapije ovih pojava.
Osnovni oblici manifestacije agresije
Kao jedan od prihvatljivih pristupa navodimo određenje agresije kao "takvu
formu ponašanja koja podrazumeva svaki oblik javnog ili prikrivenog
napada koji je usmeren prema Ijudima, životinjama ili predmetima, a koje
se ostvaruje upotrebom fizičke sile, a u širem smislu kroz zaplašivanje
4
