Visoka tehnološka škola strukovnih studija Šabac
Seminarski rad iz predmeta Etika i komunikacija
Tema rada: Anksioznost
Profesor: Studenti:
Dr.Zoran Jokić Aleksandar Živković 4-5/2014
Miloš Milisavljević 4-8/2014
Šabac 2015.
2
1.Šta su to anksiozni poremećaji?
Osobe sa anksioznim poremećajima doživljavaju prekomernu zabrinutost i napetost
koja dovodi do toga da oni ili izbegavaju situacije koje mogu dovesti do pojave simptoma, ili
razvijaju prinudne rituale koji smanjuju anksioznost. Svako od nas oseća zabrinutost u
pojedinim situacijama, ali osobe sa anksioznim poremećajima imaju preterana i nerealna
osećanja koja utiču na njihove živote, odnose sa ljudima, postignuća u školi ili na poslu,
društvene aktivnosti i rekreaciju.
Mnoge osobe, iz različitih razloga, ne leče svoju anksioznost; one mogu smatrati da
su simptomi blagi, ili čak normalni, ili pak simptomi sami po sebi mogu uticati na to da se
traži pomoć. Anksiozni poremećaji se efikasno leče.
1.1 Simptomi anksioznih poremećaja:
1. intenzivna i dugotrajna osećanja straha i nelagodnosti koja se pojavljuju nevezano
za neku stvarnu pretnju ili opasnost
2. osećanja straha i nelagodnosti koja utiču na normalno svakodnevno funkcionisanje
1.2 Koliko su česti anksiozni poremećaji?
Podaci iz jedne zapadne zemlje sa 25 miliona stanovnika govore da kombinovani
anksiozni poremećaji zahvataju 12% građana: 9% muškaraca i 16% žena tokom jedne
godine. Kao grupa, anksiozni poremećaji su najčešći od svih mentalnih poremaćaja.
3
2.Uzroci anksioznih poremećaja
Po svemu sudeći, nastanak anksioznih poremaćaja je rezultat kompleksne interakcije
genetskih, bioloških, razvojnih i drugih faktora kao što su npr. socioekonomski faktori i
stres na radnom mestu. Predloženo je mnoštvo različitih teorija koje objašnjavaju kako
navedeni faktori doprinose razvoju ovog poremaćaja. Prva teorija je iskustvena: ljudi mogu
naučiti svoj strah nakon početnog neprijatnog iskustva kao što je ponižavajuća situacija,
fizičko ili seksualno zlostavljanje, ili samo prisustvovanje nekom nasilnom činu. Slična
iskustva koja slede služe da dodatno pojačaju strah.
1
Po drugoj teoriji, koja se odnosi na kogniciju ili mišljenje, ljudi veruju ili predviđaju da
će ishod određene situacije biti po njih ponižavajući ili štetan. Ovo se može dogoditi, na
primer, ako su roditelji preterano zaštitnički nastrojeni i ako neprestano upozoravaju na
potencijalne probleme.
Treća teorija se usredsređuje na biološke osnove. Istraživanja sugerišu da amigdala,
struktura koja se nalazi duboko unutar mozga, služi kao komunikacijska centrala koja
signalizira prisustvo pretnje i okida odgovor u vidu straha ili zabrinutosti. Amigdala,
takođe, skladišti emocionalna sećanja i može igrati ulogu u nastanku anksioznih
poremaćaja. Deca osoba sa anksioznim poremćajima su pod znatno većim rizikom da
razviju isti poremećaj nego opšta populacija, što može ukazati na genetski faktor,
roditeljske uticaje ili i jedno i drugo.
3.Vrste anksioznih poremećaja
3.1Generalizovani anksiozni poremećaji
Preterana zabrinutost zbog raličitih događaja ili aktivnosti, koja se javlja tokom više
dana, ali ne duže od 6 meseci, uz pridružene simptome (zamor, oslabljena koncentracija).
Generalizovani anksiozni poremećaj (GAP) spada u skupinu anksioznih poremećaja. Često
se javlja zajedno sa poremećajima raspoloženja, s drugim anksioznim poremećajima i
poremećajima vezanim uz psihoaktivne stvari (APA, 1996).
1
Psihijatrija-Dušan Kecmanović (Beograd-Zagreb, Medicinska Knjiga, 1980.) str.89.
