Mentor:
Student: Prof.dr.
Danijela Zlatković Jovanka Radivojević kis 15/13
Seminarski rad iz predmeta:
Tema: Biolagune i mokra polja kao metode prerade otpadnih voda
Zagađenje životne sredine – jedan od osnovnih ograničavajućih
faktora daljeg razvoja čovečanstva. U XXI veku životna
sredina postaje sve više zagađena, a površinske i podzemne
vode su, direktno ili indirektno ugrožene, usled svakodnevnog
ispuštanja otpadnih voda najrazličitijeg sastava.
Uporedo sa urbanizacijom i razvojem industrije, poljoprivrede i
stočarstva rasla je količina i stepen zagađenosti otpadnih voda,
a time i štete koje u recipijentu (vodotokovi i akumulacije
vode, zemljište) odnosno u ekosistemu u celini nastaju usled
ispuštanja otpadnih voda. Poremećaji ekosistema izazvani
ispuštanjem neprečišćenih otpadnih voda, vremenom su narasli
do takvih razmera da se prečišćavanje nametnulo kao nužnost.
Kako se prečišćavanje otpadnih voda mora platiti imamo danas
u svetu naoko paradoksalnu situaciju. Razvijene i bogate
zemlje trpe manje štete od nerazvijenih, siromašnih zemalja
(iako u odnosu na nerazvijene imaju daleko veće količine, u
pravilu i zagađenih otpadnih voda) zato što u određenoj meri
prečišćavaju otpadne vode dok nerazvijeni to ne čine.
Slika 1.1. , 1.2. –
Izgled biolaguna
Prednosti su sledeće:
Biolagune prihvataju promenljiva biohemijska i hidraulička opterećenja sa
velikim rasponom oscilacija.
Stepen pročišćavanja u Biolaguni je vrlo visok (do 98%) jer je proces
najsličniji prirodnoj autopurifikaciji vodotoka.
Cena izgradnje i opremanja Biolagune je do 30% niža od
konvencionalnog uređaja.
Održavanje Biolagune je znatno jeftinije jer praktično nema potrebe
obrade viška mulja.
Jedini nedostatak biolaguna je potreba veće površine za izgradnju.
