Fakultet za pravo, bezbednost i menadžment “Konstantin Veliki”
Niš
Predmet: Osnovi bezbednosti
Tema: Biološki terorizam
Mentor: Prof. Dragica Student: Mitrović Anđela
Niš,2019
Biološki terorizam
Mitrović Anđela
Page 2
SADRŽAJ:
1
.Uvod.......................................................................................................................3
2
.Istorijski osvrt na upotrebu biološkog oružja........................................................4
3
.Biološko oružje u terorističkim napadima.............................................................5
3. 1.Internacionalni sporazumi o biološkom ratovanju............................................5
3. 2 Pojam i vrste biološkog terorizma.....................................................................5
4
.Borba protiv biološkog terorizma..........................................................................9
5
.Psihološki učinioci biološkog terorizma...............................................................10
6
.Zaključak..............................................................................................................11
7
.Literatura..............................................................................................................12
Biološki terorizam
Mitrović Anđela
Page 4
2.Istorijski osvrt na upotrebu biološkog oružja
"Prema definiciji NATO-a biološki i toksinski ratni agensi su mikroorganizmi i
toksini dobijeni od njih, koji uzrokuju bolest ljudi, životinja i biljaka ili koji
uzrokuju razgradnju materije." "Prema Konvenciji o zabrani bakteriološkog
(biološkog) i toksinskog oružja iz 1972. godine , biološko i toksinsko oružje su
mikrobijalne i druge materije koje sadrže biološke agense ili toksine bez obzira na
njihovo poreklo ili metodu proizvodnje, vrstu i količine, koje nemaju pravno
opravdanje za profilaktičke, zaštitne i druge miroljubive svrhe. "Korišćenje
bioloških agenasa u svrhu terorizma je započelo još pre Hristova rođenja. Strelice,
kao oružje, su se premazivala krvlju i đubrivom leševa, leševima su se
kontaminirali bunari i izvori, mrtva tela zaražena kugom su se bacala da se bolest
proširi, a neprijateljima su davani pokrivači kojima su se služili oboleli od velikih
boginja. Skitski Strijeci su 400. gpne inficirali vrhove svojih strela umačući ih u
raspadajuće leševe i krv pomešanu s đubrivom. U grčkim, rimskim i persijskim
spisima iz 300. gpne opisani su brojni primeri korišćenja životinjskih leševa za
kontaminaciju bunara i izvora vode. Rimski Senat primenu takvog oružja smatra
nečasnim pa je istaknuto geslo da se rat vodi oružjem, a ne otrovima. Nemački
kralj Fridrih I Barbarosa (Fridrih I Barbarosa) je u KSII veku, u bici kod Tortona,
mrtvim telima poginulih vojnika zagađivao bunare. Godine 1346. Tatari su, želeći
izazvati epidemiju kuge, u bici kod Kaffe (danas Feodosija, Ukrajina) na grad
bacali tela umrlih od kuge što je prema nekim istoričarima dovelo do pandemije
kuge u Evropi od koje je umrlo 25 milijona ljudi. Istom metodom koristili su se
Rusi 1710. godine u Revel, te Estonci u napadu na Šveđane. Britanska vojska je
tokom francusko-engleskog rata (1754.-1767.) U Severnoj Americi, indijanskim
plemenima, koji su podupirali Francuze, podelila pokrivače kojima su se koristili
oboleli od velikih boginja što je dovelo do velike epidemije i smrti domaćeg
stanovništva. Mišljenje istoričara jeste da je epidemija imala ključnu ulogu u
ishodu rata. Godine 1994. pripadnici japanske sekte Aum Šinrikio (Aum Shinrikio)
pokušali su, sa vrha zgrade u Tokiju, raspršiti aerosol koji je sadržavao antraks.
Godine 1995. članovi iste religijske sekte su nervnim bojnim otrovom, sarinom, u
tokijskoj podzemnoj železnici ubili 12 i povredili više od 5000 putnika. To je bilo
manje od očekivanog zbog slabe kvalitete sarina i neefikasnog načina raspršivanja.
