Diplomatija je jedan od pojmova koji se upotrebljava za označavanje raznih sadržaja, te je veliki izazov njeno sveukupno razumevanje, a zatim i definisanje. Iako su mnogi teoretičari, pokušali da definišu diplomatiju , ona je i danas izazov za nauku, pre svega zbog činjenice da svaka naučna dicsiplina nastoji da afirmiše njen aspekt navedenog pojma. Nasuprot većine autora, pokušaćemo da u potpunosti obuhvatimo sadržaj pojma diplomatija, oslanjajući se na ključne teoretičare diplomatije i njihova dostignuća.Pojam diplomatije u punom i pravnom značenju nije moguće odrediti bez njegovog povezivanja sa pojmom „spoljne politike”, jer je istorija diplomatije duga koliko i istorija društva i države, prava i politike. Razvoj savremene diplomatije se posmatra u dva perioda:
– razdoblje od početka starog veka do XV veka – u prvom razdoblju vladari (suvereni) su povremeno slali i primali diplomatske izaslanike, i
– razdoblje od XV veka do danas – u drugom razdoblju stvorena je ustanova stalne diplomatske misije i uvedena praksa stalnih diplomatskih predstavnika u odnosima među suverenim državama.
U političkoj i pravnoj teoriji ne postoji univerzalna, opšteprihvaćena definicija kojom bi se mogla izraziti suština i kompleksnost diplomatije. Međutim, diplomatija se definiše na više načina: „sredstvo spoljne politike date države”, „primena inteligencije i takta za vođenje zvaničnih odnosa između vlada nezavisnih država ili vođenje poslova između država mirnim sredstvima”, “označava spoljno političku delatnost države u odnosu na druge subjekte međunarodnog prava i međunarodnih odnosa – države i od njih osnovane međunarodne organizacije”. U užem smislu diplomatija “znači veštinu, okretnost i snalažljivost”, a u širem smislu “državni aparat pomoću koga država uspostavlja i održava odnose s drugim državama, štiteći svoje interese u inostranstvu”.
