1.UVOD
Kod dijabetesa melitus ,u narodu poznatog kao šećerna bolest ,postoji više tipova bolesti koji se znatno razlikuju po uzroku, nastanku i lečenju. Dijabetes melitus je grupa metaboličkih bolesti koje se karakterišu hiperglikemijom (povišena vrednost glukoze u krvi) nastalom zbog smanjenog lučenja insulina ili zbog defekta u njegovom dejstvu. Može nastati i kao rezultat kombinacije oba ova poremećaja.
Dijabetes je hronični, neizlečivi sistemski poremećaj metabolizma, koji se karakteriše hiperglikemijom, tj. trajno povišenim nivoom glukoze u krvi. Uglavnom je uslovljen naslednim faktorima, a nastaje zbog smanjene sekrecije ili smanjenog biološkog dejstva hormona insulina, odnosno u kombinaciji ova dva faktora. Taj nedostatak ometa razmenu ugljenih hidrata, masti I belančevina u organizmu (što se ispoljava tipičnim tegobama), a nakon dužeg vremena utiče i na strukturu i funkciju krvnih sudova, živaca i drugih vitalnih organa i organskih sistema.
2.TERMINOLOGIJA
Reč dijabetes prvi je upotrebio Demetrije iz Apolonije oko 200. godine pne. Ona je izvedena od grčke reči διαβαίνειν koja u prevodu znači “teče kroz”, što odgovara jednom od glavnih simptoma ove bolesti – neprestano uzimanje tečnosti i prekomerna produkciji urina (mokraće). Godine 1675. Tomas Vilis je na postojeći naziv dodao reč mellitus, koja je izvedena iz latinskog i u prevodu znači “sladak” (ovo je povezano sa slatkim ukusom urina obolelih osoba). Metju Dobson je 1776. dokazao da sladak ukus potiče od prisustva šećera u krvi i mokraći dijabetičara.
3.SIMPTOMI
Dijabetes često ostaje dugo nedijagnostifikovan jer mnogi simptomi se čine bezopasnim. Rano prepoznavanje simptoma i započinjanje odgovarajućeg tretmana utiču na usporavanje razvoja komplikacija bolesti.
Neki od simptoma su: često mokrenje, izražena žeđ, pojačan apetit, promene vida, neuobičajeni gubitak težine, iritabilnost, zamor, suva koža, teško zarastanje eventualnih rana, učestale infekcije koje sporo prolaze. Kod tipa 1 može se javiti i mučnina, povraćanje ili bol u stomaku.
