Dijagnoza, diferencijalna dijagnoza akutnog
glomerulonefritisa i lečenje
Dijagnozu A.G.N. nije teško postaviti u prisustvu klasičnih simptoma bolesti a čemu
potpomažu i anamnestički podaci o prethodnom infektu kao i nagli početak bolesti,
glavobolja, zamor, bol u krstima.
Neophodno je učiniti i laboratorijska ispitivanja: biološka, funkcionalna, imunološka i
patohistološka.
Biološka ispitivanja nisu specifična. Sedimentacija eritrocita je ubrzana u većine bole-
snika. U krvnoj slici se nalazi anemija kao posledica dilucije usled hipervolemije.
Leukocitoza se može naći ukoliko perzistira infekcija, kao i blaga trombocitopenija.
Poseban dijagnostički značaj ima pregled urina i nalaz hematurije, proteinurije i
cilindrurije.
Funkcionalna ispitivanja se odnose na određivanje nivoa azotnih produkata u krvi i
njihovog klirensa (poseban značaj ima klirens kretinina). Ukoliko postoji bubrežna
insificijencija može se naći i poremećaj elektrolita a od posebnog značaja je visok ni
vo kalij uma u krvi; moguće je naći i poremećaj acido-bazne ravnoteže sa
ispoljavanjem acidoze.
Spektar imunoloških ispitivanja je širok. Od posebnog značaja je nalaz povišenog
AST i to više puta u razmaku od 2-3 nedelje. U izvesnim slučajevima se može dobiti
lažno pozitivan AST (kod hiperholesterolemije). Istovremeno treba odrediti i:
antinukleama antitela, anti- DNA, cirkulišuće imune komplekse, prisustvo
komplemenata u krvi (serumu). Od dijagnostičkog značaja je nalaz sniženih vrednosti
komplemenata, naročito C3 koji u prvim nedeljama može biti snižen i za 50% mada
njegovo sniženje nije ni u kakvom odnosu sa težinom 1 prognozom bolesti. Ipak dugo
perzistirajuće sniženje treba da pobudi sumnju na neku drugu vrstu
nefritisa(membranoproliferativni G.N. ili Lupusnephritis). Slabije i kraće sniženje
imaju komplementi Slg, C2 i C4.
Vrednosti fibrinogena su ne retko povišene kao i faktor VIII što je u vezi sa težinom
bolesti a mogu se naći i cirkulišući krioglobulini. Zapaža se defektna funkcija fagocita
i snižen celulami imunitet na streptokokne antigene.
I pored toga što je simptomatologija A.G.N. jasna postoje izvesna stanja i bolesti koje
se mogu ispoljiti na sličan način. Tako hematuriju, edeme, hipertenziju i oliguriju
možemo naći i kod hemolitičko-uremičkog sindroma, membrano proliferativnog G.N.
nefritisa u toku sistemskog endokraditisa, akutne egzacerbacije hroničnog G.N.,
rapidno progresivnog G.N., maligne hipertenzije, pijelonefritisa, pa i insuficijencije
srca i trovanja lekovima.
Zbog toga pored dobrog poznavanja simptomatalogije bolesti kao i poznavanja dužine
trajanja istih, potrebno je uraditi biopsiju bubrega u svim onim graničnim slučajevima
u kojima postoji odudaranje od akutnog poststreptokoknog G.N. i gde lečenje ne ide
uobičajenim tokom.
Lečenje
Složenost kliničke slike i različit tok bolesti zahtevaju individualni prilaz svakom
bolesniku. Pri tom treba imati na umu daje osnovni zadatak ne dozvoliti da bolest
uzmehronični tok.
Pri lečenju A.G.N. treba sprovesti sledeće mere:
1.
mirovanje u postelji
