Diplomatsko pravo
S A D R Ž A J
3. FUNKCIJA DIPLOMATIJE I DIPLOMATSKE AKTIVNOSTI..........................................3
4. ORGANI ZA ODRŽAVANJE MEĐUNARODNIH ODNOSA.............................................4
8. DIPLOMATSKI IMUNITET I DIPLOMATSKE PRIVILEGIJE........................................10
Klase šefova diplomatskih misija (čl. 14 BKDO)...................................................13
1
Diplomatsko pravo
1. UVOD
Prije razrade same teme neophodno je spomenuti šta je to diplomatija kao i njena bitna obilježja.
Dakle Diplomatija ili diplomacija je pojam koji ima mnogobrojna značenja. Riječ "diplomatija"
potječe od grčke riječi
diploma
, koja je prvobitno označavala dvostruko presavijenu ispravu koja
je služila kao dokaz završenog studija. Kasnija je riječ poprimila druga, šira značenja, a
označavala je službene dokumente (između ostalog sporazume između vladara). Riječ
diplomatie
skovana je, prema nekim izvorima, u Francuskoj u 18. stoljeću, odkud se proširila i u druge
evropske jezike.
”
Dakle pojam diplomatija često se poistovjećuje s načinom i postupkom kojim se ostvaruju
vanjskopolitički ciljevi. Ona je također i posebna vještina, zanimanje odnosno vrlo odgovoran
profesionalni posao.
Diplomatija također je riječ koja ima više značenja i to:
“sposobnost, znanje, vještina i metoda komuniciranja, održavanja međunarodnih odnosa,
pregovaranja, rješavanja konfliktnih situacija.
vođenje državnih poslova na području vanjske politike putem službenih kontakata s
drugim subjektima međunarodnih odnosa.
profesija, karijera, struku predstavljanja države u međunarodnim odnosima kojom se bavi
diplomat.”
2. RAZVOJ DIPLOMATIJE
Prvi pravi počeci diplomatije javljaju se tek u doba renesanse, razvojem ustanove stalne
diplomatije, kada Venecija, Milano, Toskana, Firenca i drugi italijanski gradovi uvode
imenovanje diplomatskih predstavnika. “Tokom 15. vijeka stvara se diplomatija kao stalna
državna funkicija, a ne kao dotadašnje povremeno slanje i primanje izaslanika. Stalni dipomatski
predstavnici imaju jasna, određena prava i dužnosti, uz utvrđivanje pravila njihovog djelovanja.”
(http://bs.wikipedia.org/wiki/Diplomatija)
http://bs.wikipedia.org/wiki/Diplomatija)
http://webcache.googleusercontent.com
2
Diplomatsko pravo
Multilateralna
Summit
Ekonomska
Kulturna
4. ORGANI ZA ODRŽAVANJE MEĐUNARODNIH ODNOSA
Organi za održavanje međunarodnih odnosa dijele se na: diplomatske službe i konzulate
Također organi za održavanje međunarodnih odnosa mogu biti podjeljeni na:
1. Unutrašnji
– organi nadležni za kreiranje spoljne politike i donošenje bitnih odluka koje
saglasno svojim ovlašćenjima sprovode spoljni organi države.
2. Spoljni
– organi zaduženi da neposredno učestvuju u diplomatskom opštenju s drugim
subjektima međunarodnog prava i tako ostvare načelne odluke unutrašnjih organa.
4.1.
Izvori međunarodnog ugovornog prava
„Izvori međunarodnog prava su:
Bečka konvencija o diplomatskim odnosima (1961.)
Bečka konvencija o konzularnim odnodsima (1963.)
Bečka konvencija o speciljanim misijama (1969.)
Konvencija o predstavljanju država u njihovim odnosima sa međunarodnim
organizacijama univerzalnog karaktera (1975.)
Konvencija o sprečavanju i kažnjavanju krivičnih dijela protiv lica pod međunarodnom
zaštitom uključujući i diplomatske agente (1973.)
http://www.slideshare.net/Dionizije/diplomacija
ius.bg.ac.rs/prof/.../
Diplomatsko
%20i%20konzularno%20
pravo
.ppt
s.bg.ac.rs/prof/.../
Diplomatsko
%20i%20konzularno%20
pravo
.ppt
4
Diplomatsko pravo
5. DIPLOMATSKO PRAVO
Može se reći da je diplomatsko pravo “skup pravila međunarodnog prava koje se odnosni na
prava i dužnosti subjekata međunarnog prava (država, međunarnodnih organizacija i dr.) Ono je
u velikoj većini kodificirano Bečkom konvencija o diplomatskim odnosima, koja je usvojena na
Konferenciji Ujedinjenih naroda 14. aprila 1961. godine, a stupila je na snagu 24. aprila 1964.
Ovom Konvencijom kodificiran je najvažniji dio do tada postojećeg običjnog međunarodno
prava, uz neke nove dispozicije.
Dakle njome se regulišu prava i obveze država primateljica i
država pošiljateljica u pogledu stalnih diplomatskih misija bilateralnog karaktera, imunitete i
privilegije članova diplomatske misije, administrativnog i tehničkog tima.
Osim navedenih, izvori diplomatskog prava su i Konvencija o specijalnim misijama iz 1969.
godine, bilateralni međunarnodni ugovori, posebno običajno međunarodno pravo (na primjer ono
između zemalja Latinske Amerike), ali i opće običajno međunrnodno pravo koje vrijedi za
pitanja koja nisu uređena konvencijama i bilateralnim ugovorima (tu spadaju dijelovi
diplomatskog protokola).
6. Bečki kongres
Dakle za konkretnije određenje položaja i pravila u vezi s dipomatskim predstavnicima i
njihovim funkcijama trebalo je čekati do 1815. godine, kada su države članice Bečkog kongresa
nakon napoleonskih ratova prvi puta višestranim (multilateralnim) sporazumom utvrdile
pojedina bitna pitanja.
Promjene nakon II. Svijetskog rata dovode do stvaranja savremene diplomatije, za koju je
karakterističan razvoj višestrane, multilateralne diplomatije, pored tradicionalne dvostrane,
bilateralne diplomatije. Tome je doprinelo i veliko povećanje broja subjekata međunarodnog
prava (pre svega država i međunarodnih organizacija), što je dovelo do povećanja međunarodnih
kontakata, ali i jačanja diplomatske službe.
http://bs.wikipedia.org/wiki/Diplomatija#Diplomatsko_pravo
5
Ovaj materijal je namenjen za učenje i pripremu, ne za predaju.
