1
FAKULTET ZA
DRUŠTVENE
NAUKE
S E M I N A R S K I R A D
IZ EKOLOŠKOG UPRAVLJANJA OTPADOM
ELEKTRIČNI I ELEKTRONSKI OTPAD
Ime i prezime profesora:
XXXXXXXX
Ime i prezime studenta:
XXXXXXXX
Broj indeksa: XXXXX
XXXXX, (novembar, 2015.godina)
SADRŽAJ
1. Uvod…………………………………………………………………………………………..
2
2
2. Karakterizacija električnog i elektronskog otpada ……………………………………… 4
3. Rastavljanje EE otpada ……………………………………………………………………. 6
4. Mehanički/fizički proces reciklaže ………………………………………………………… 7
5. Mehanički procesi reciklaže sitnih čestica ………………………………………………… 9
6. Zaključak ……………………………………………………………………………………
11
1. UVOD
Sa gledišta ekologije i očuvanja životnog prostora jedan od najvećih globalnih svjetskih problema
je elektronski otpad. Prema najnovijim procenama, čovek u toku svog života “proizvede” tri tone
elektronskog otpada, a u Evropi se svake godine prikupi čak šest miliona tona ovog otpada. U
državama EU su, kao i u Japanu, na snazi propisi i programi obnove i reciklaže za proizvođače,
trgovce i uvoznike elektronskih proizvoda. Godišnji troškovi reciklaže elektronskog otpada u
Evropi dostižu vrednost od 1,5 milijardi dolara. U našoj regiji postoji jedna sanitarna deponija koja
se nalazi u blizini Banja Luke, a to je deponija „Ramići“.
Lokacija sadašnje sanitarne deponije
koristi se još od 1976. godine kao opštinska deponija. Deponijom je do jula 2004. godine upravljalo
KP „Čistoća“ iz Banje Luke, nakon čega ona prelazi u vlasništvo novonastalog JP DEP-OT.
Preuzimanjem deponije od strane ovog preduzeća znatno se poboljšavaju uslovi na tijelu
deponije.Sanacijom i proširenjem postojeće deponije „Ramići“ zadovljeni su kriterijumi Zakona o
upravljanju otpadom RS i Direktive EU o deponovanju otpada.[4]
Elektronski, e-otpad je postao problem velikih razmera zbog dvije vrlo značajne karakteristike:
1.
e-otpad je opasan
– e-otpad sadrži preko 1000 različitih materija, od kojih su mnoge otrovne i
stvara ozbiljno zagađenje prilikom odlaganja.
2.
e-otpad se stvara u alarmantnim količinama
zbog brzog zastarijevanja proizvoda. Potrošači u
današnje vrijeme rijetko odnose pokvarenu elektroniku na popravak, već je jednostavno
zamjenjuju novom jer je to jednostavnije i vrlo često jeftinije. Prosječni životni vijek računara se
smanjio sa četiri do pet godina na samo dvije. Jedan od uzroka tome je vrlo brzi razvoj
tehnologije
.
[3]
Brza promjena tehnologije, mali početni troškovi i čak planirano zastarijevanje proizvoda su
rezultovali brzom rastu problema u cijelom svijetu. Proizvodi poput televizora, mobilnih telefona,
kompjutera i srodne kompjuterske opreme, fotoaparata, štampača i drugih postala su veliki dio
komunalnog otpada i zato je tok električnog otpada identifikovan kao jedan od onih koji bilježi
najbrži rast u Evropi čineći danas 4% komunalnog otpada. Vodeći kontinent u godišnjoj
proizvodnji ovog otpada je Sjeverna Amerika sa preko 20 miliona tona iza koje slijede Evropa i
Azija sa po oko 14 miliona tona i ostali kontinenti su na nivou oko 5 miliona tona.
