SEMINARSKI RAD
PREDMET: POSLOVNA ETIKA
TEMA: ETIKA I MORAL KOD MENADŽERA (U BIZNISU)
PROFESOR STUDENT
Januar 2013.
SADRZAJ:
1.
Uvod
2.
Poslovni moral i etika
3.
Moralna svijest
4.
Rukovođenje
5.
Moralna svijest u rukovođenju
6.
Stil ponašanja
7.
Zaključak
8.
Literatura
Poslovni moral predstavlja skup ili niz utvrđenih kriterijuma i načina ponašanja
u okviru poslovnog komuniciranja. Standardi u ponašanju i poslovanju
uspostavljaju se radi stvaranja povjerenja koje je garancija sigurnosti i
bezbjednosti u poslovanju. Povjerenje se lako gubi, tako da zbog izvjesne
neprovjerene činjenice, nehotične laži, može da se naruši ugled ličnosti,
preduzeća ili institucije. Ime i pouzdanost firme ili institucije upravo se stiču
solidnim poslovanjem, poštovanjem dogovora i rokova, održavanjem riječi,
uspostavljanjem odnosa koji podrazumijevaju toleranciju i fleksibilnost.
Bez obzira na to da li se djeluje pojedinačno ili grupno, u okviru internog ili
eksternog toka informacija, da li je u pitanju zaposlen radnik ili rukovodilac,
poslovna načela i poslovni moral, slobodno se može reći, moraju da upravljaju i
regulišu poslovanje i opštenje u jednoj zajednici.
2.Poslovna etika
Poslovna etika je jedno od najosjetljivijih i najznačajnijih pitanja u
poslovanjuuopšte.
Poslovna etika je regulisana zakonskim i drugim propisima, ali mnogi lični
interesi, ekonomski, statusni i drugi, često narušavaju određena pravila, zbog
čega se trenutno profitira, ali se u stvari gubi trajan ugled i reputacija.
Reklamiranje skandalima, koji se rješavaju po sudovima i završavaju u crnim
hronikama u medijima, nikako nije vrsta poslovanja koja uliva trajno
povjerenje, pa se ne preporučuje kao izbor za budućnost.
3.
Moralna svest
Moralna svijest predstavlja veoma važnu opštu pokretačku snagu čoveka i
dolazi do izražaja u veoma velikom broju aktivnosti i djelatnosti ljudi. Ona je u
isto vreme i najizrazitiji rezultat procesa socijalizacije.
Društvene moralne norme značajno utiču na ponašanje ljudi. Pod njihovim
uticajem oni izgrađuju vlastiti moralni sistem i razvijaju kao određene moralne
principe koji postaju regulator njihovih ocena, reagovanja i akcija.
Čovjek je tokom svog života podložan različitim uticajima. Pokušava se uticati
na njegov način mišljenja, osjećanja i djelovanja. Takođe, svaki pojedinac
tokom socijalne interakcije pokušava djelovati na druge kako bi njihovo
mišljenje, osjećanje i ponašanje prilagodio svom.
Zajednički život te međusobna zavisnost ljudi dovodi do niza socijalnih procesa
koji određuju sadržaj, oblik i način djelovanja pojedinaca i grupe u društvenim
procesima. Konformnost s grupama, normama, saradnja među pripadnicima
grupe i odgovornost za zajedničke ciljeve osnovni su rezultat socijalne
interakcije. Ti oblici interakcije su esencijalni za društvenu egzistenciju, svako
društvo teži da ih institucionalizuje kao kulturne vrijednosti i da kroz proces
socijalizacije formira pojedinca koji je u osnovi konformist, kooperativan i
socijalno odgovoran. Svaki pojedinac živi u društvu u okviru zajedničke kulture,
konformira se s osnovnim ulogama kulture i društva.
Postojanje društva podrazumijeva minimalni stupanj društvene integracije i
određen stupanj konformizma prema društvenim normama. Pojedinac se često
nalazi u konfliktnoj situaciji zadržavanja vlastitog osjećaja identiteta dok
istovremeno se od njega očekuje da popusti željama drugih, povlađujući
normama i standardima. Neslaganje s društvenom zajednicom izlaže pojedinca
sankcijama (u rasponu od izopćenja do zatvora), dok neuspjeh postizanja i
održavanja osjećaja identiteta može dovesti do niskog samopoštovanja i
samopouzdanja ili u krajnjim slučajevima do apatije i depresije.
4.Rukovođenje
Rukovođenje reč kojom se označava složen proces koji uključuje kontrolisanje
radnih grupa, sektora i na kraju cijele radne organizacije. A motivi za
rukovođenje su različiti: dominantnost, autoritarnost, koji su često prisutni u
našoj sredini. Spoljašnji stimulansi su visoke plate i materijalne privilegije. To je
ujedno i izazov. Ali po njujorškom nedeljniku Business Week da bi jedan
menadžer bio uspešan rukovodilac mora biti izuzetno komunikativan, otvoren
za saradnju, pohvale i kritike i spreman za uspeh i neuspjeh svojih saradnika.
Pristupi rukovođenju daju odgovor na pitanje zašto su neki rukovodioci uspešni
a zašto neki nisu. Razlikuju se tri pristupa rukovođenju: pristup sa stanovišta
