Filozofski fakultet
Kosovska Mitrovica 2014.
Sadržaj
. Uvod
. Južnoafrička republika i jezici u njoj
. Istorija
. Zaključak
Uvod
Postoji veliki broj varijanti engleskog jezika. A ono što obično podazumevamo pod "engleskim
jezikom" jeste zajednički koren ili nukleus koji se samo manifestuje u različitim formama jezika
koji govorimo ili čujemo. Ima nekoliko načina klasifikovanja varijeteta engleskog jezika. Ono se
najčešće vrši po regionalnom kriterijumu.
Varijante utvrdjene prema regijama imaju čvrsto ukorenjenu oznaku i u popularnoj i u tehničkoj
upotrebi: označavamo ih kao dijalekte. Geografska udaljenost je, ustvari, klasična osnova za
lingvističke varijacije, i tokom vremena, zahvaljujući lošim komunikacijama, može za posledicu
imati razdvajanje dijalekata u potpuno odvojene jezike. Ovaj stepen je nekada davno bio
dostignut u germanskim dijalektima, od kojih su nastali današnji holandski, engleski, nemački,
švedski…
To se, medjutim,nije desilo ( a moguće je da se nikada i neće desiti, ako uzmemo u obzir
moderne komunikacije) sa dijalektima engleskog jezika.
Čini se da su regionalne varijacije najviše uočljive u fonologiji. To jest, različit dijalekat
prevashodno prepoznajemo po govornikovom izgovoru, a tek kasnije po vokabularu.
Bespredmetno je pitati se koliko različitih dijalekata engleskog postoji. Neosporno je da ih je
neodredjeno mnogo, zavisno od toga koliko detaljni želimo biti u opservaciji. Medjutim, jasno je
da ih je više u odavno naseljenoj Britaniji nego u nedavno naseljenoj Severnoj Americi,
Australiji ili Novom Zelandu. Stepen našeg ulaženja u detalje u najvećem zavisi od tačke
gledišta i našeg iskustva. Englez će čuti Južnog Amerikanca pre svega kao Amerikanca a kao
Južnjaka tek onda ako se od njega traži podklasifikacija, i ako mu to omogućava njegovo ranije
iskustvo u poznavanju američkih dijalekata.
