Univerzitet u Nišu
Gradjevinsko-arhitektonski fakultet
Seminarski rad
Predmet
: Istorija arhitekture III
Guarino Guarini
Profesor: Studenti:
doc. Dr Ana Momčilović-Petronijević Pantić Ognjen 2417
Tasić Miloš 2419
Istorija arhitekture III
Guarino Guarini (1624-1683),
Istorija arhitekture III
Posle toga je preseljen u Pariz, gde je projektovao i izgradio crkvu svoga reda (st. Anne la
Royale). Crkva je početkom XX veka srušena, ali je ostala zabeležena u njegovoj knjizi
"Architettura civile" koja je posthumno bila izdata 1737. godine. Osnova crkve je bila u obliku
grčkog krsta sa zatalasanom fasadom, kao kod San Karla. Najekstravagantniji deo svih
Guarinijevih gradjevina bio je tambur sa kupolom. Ovde je kupola bila patuljasta i ukrašena
sistemom medjusobno prepletenih dvojnih rebara.
Sveta Ana – Pariz
(srušena početkom XX veka)
Istorija arhitekture III
U Parizu je napisao i jedno izuzetno naučno delo, koje se ovde spominje zato što se on u njemu
zalaže za geocentrični sistem, iako se tada već uveliko znalo za stavove Kopernika i Galileja.
Takvo konzervativno poimanje univerzuma sasvim je u suprotnosti sa slobodom s kojom se
upuštao u konstrukcijske bravure pri rešavanju kupola na crkvama. Pre nego što je došao u
Torino veruje se da je proputovao Španiju i Portugaliju, gde je u Lisabonu projektovao crkvu
Santa Maria Della Divina Providenza, koja je nešto kasnije bila uništena u veoma snažnom
zemljotresu.
Tako je Guarini u Torino stigao kao zreo stvaralac i za 17 godina, koliko mu je ostalo do smrti,
stvorio je svoje najslavnije građevine. Pored crkve San Filipo Neri, koja se kao nedovršena
srušila i bila zamenjena novom koju je izgradio arhitekta Juvara, u Torinu su ostale tri crkve
centralnog plana, Palata Karinjano (Palazzo Carignano, 1679) i Collegio Dei Nobili (1678).
Od sakralnih gradjevina kapela svetog pokrova (Santissima Sindone) i crkva sv. Lorenca (San
Lorenzo) ubrajaju se u najkvalitetnija dela italijanske barokne arhitekture, dok je svetilište La
Consolata manje interesantno.
