melitusa ili drugih ljekova, kao i alkohola. Međutim, veliki broj drugih poremećaja,
uključujući kritično oštećenje organa, sepsu i inicijaciju, nedostatke hormona, tumori koji
nisu beta ćelija, insulina i prethodna operacija želuca mogu izazvati hipoglikemiju .

Hipoglikemija je ubjedljivije dokumentovane od strane

Vhippleove trijade

: (1)

simptomi koji su u skladu sa hipoglikemijom

, (2

) niska koncentracija glukoze u

plazmi izmjerena

preciznom metodom

i (3)

olakšanje simptoma nakon povećanja

nivoa

glukoze u plazmi.

Donja granica koncentracije glukoze u plazmi na početku je

normalno 70mg / dl (3.9mmol / L), ali nivo niže venske glukoze se javlja normalno, kasno
posle   obroka,   tokom   trudnoće,   tokom   gladovanja(post)(>   24   h).   Hipoglikemija   može
izazvati ozbiljan morbiditet; ako je ozbiljna i produžena, može biti fatalna.  Treba je  uzeti u
obzir kod svakog pacijenta sa epizodama konfuzije, promijenjenog nivoa  svijesti, ili napada
[2].

1.1.Etiologija i patofiziologija

Hipoglikemija je najčešće posljedica liječenja dijabetesa. Zato je ovaj problem

prije adresovan na diabetes nego na ostale uzroke hipoglikemije [2].

1.2.Uticaj i učestalost

Hipoglikemija je ograničavajući faktor u kontroli glikemije diabetes melitusa.

Prvo, uzrokuje regenerativni morbiditet kod većine ljudi sa dijabetesom tipa 1 (T1DM) i
kod mnogih sa naprednim dijabetesom tipa 2 (T2DM), i ponekad je fatalan.
  Drugo,   to   sprečava   održavanje   euglikemije   tokom   života   dijabetičara   i   time   potpunu
realizaciju   dobro   utemeljenih   mikrovaskularnih   prednosti   glikemične   kontrole.   Treće,
uzrokuje   začarani   ciklus   ponavljanja   hipoglikemije(Slika1)     uzrokujući       povezani