Impresionizam je umetnički pravac koji j
kao reakcija na izradu slika u slikarskim ateljeima
trenutaka u slikarstvu i na realizam, sa kojim ima mnogo zajedničkih tačaka
englezi Džon Konstebl i Vilijam Tarner ujedno sa francuskim slikarom Gustav
Najznačajniji predstavnici a ujedno i osnivači impresionizma su francuski slikari,
Eduard Mane, Kamij Pisaro, Alfred Sisle, Edgar Dega i O
Lovis Korint, Maks Liberman, Leser Uri, Maks Zlefogt i dr
Impresionisti napuštaju atelje da bi slikali "pod vedrim nebom". Obala r
ujedno sa šumom Fontainebleu, bili su glavni motivi tog novog slikarstva koje je predstavljalo prirodu
preko subjektivne impresije. Impresionis
čiste svetlosti u razigrane vesele i senzualne pokrete boja. Esencijalni kriterij
se sastoji u prikazivanju predmeta i prirode preko kolorističke analize, sugeri
svietlosti i vazduha. Iz tog razloga se gub
se rekomponuju u samom oku posmatrača. Perspektiva se ne formuliše preko površinske dispozicije na
platnu, nego nastaje koloritom i potezima kista na šta utiču pro
tačke i kratke poteze kistom, sledila je zakon hromatskog simultan
koje se nalaze jedna do druge dešava iz razloga zakona komplementarnosti
Polazeći od takvog tretiranja boje, koji se
čiji su glavni predstavnici Georges Seurat
analizu boje. Cilj impresionizma je stvaranje perfekcionis
prolazni efekat atmosfere nad svetlošću može biti predstavljen. Prikazivanje atmosfere i preds
subektivne impresije kao duhovni podsticaj, određu
Pokret nastaje šezdesetih godina XIX veka, kada je Eduard Mane, izložio dva remek
“Doručak na travi” (1863) u Salonu odbijenih i “
oštru reakciju gradjanskog ukusa koji se temeljio na delima velikih akademičara kakvi su bili Kabanel
Delaroš. Medjutim, pored revoltiranog gradjanstva, oko Manea se okupila grupa mladih slikara, koja je u
to vreme učila na Akademiju Suis i
“Impresija, u to sam siguran. Ovde mora
kompozicije! Zidna tapeta jo
ki pravac koji je nastao u francuskom slikarstvu izmedju 1860.
kao reakcija na izradu slika u slikarskim ateljeima čiji je cilj bio slikanje u prirodi i hvatanje i beleženje
trenutaka u slikarstvu i na realizam, sa kojim ima mnogo zajedničkih tačaka, a njego
on Konstebl i Vilijam Tarner ujedno sa francuskim slikarom Gustavom Kurbeom.
Najznačajniji predstavnici a ujedno i osnivači impresionizma su francuski slikari,
Eduard Mane, Kamij Pisaro, Alfred Sisle, Edgar Dega i Ogist Renoar. Nemački impresionizam predstavljaju
Lovis Korint, Maks Liberman, Leser Uri, Maks Zlefogt i drugi.
Impresionisti napuštaju atelje da bi slikali "pod vedrim nebom". Obala reke
, bili su glavni motivi tog novog slikarstva koje je predstavljalo prirodu
preko subjektivne impresije. Impresionisti oslobađaju materiju težine i čvrstine i
etlosti u razigrane vesele i senzualne pokrete boja. Esencijalni kriterijum ovog um
se sastoji u prikazivanju predmeta i prirode preko kolorističke analize, sugeri
etlosti i vazduha. Iz tog razloga se gube lokalne boje, i na njihovom mestu se pojavljuju tačke boja, koje
se rekomponuju u samom oku posmatrača. Perspektiva se ne formuliše preko površinske dispozicije na
i potezima kista na šta utiču promjene atmosfere. Disolucija sv
la je zakon hromatskog simultanog kontrasta, kojim se alteracija boja
koje se nalaze jedna do druge dešava iz razloga zakona komplementarnosti.
Polazeći od takvog tretiranja boje, koji se iz početka nije dogmatski primenjivao, neoimpresionisti,
Georges Seurat i Paul Signac, su evolucionirali ka pointillisme
Cilj impresionizma je stvaranje perfekcionisane iluzije izgleda prirode, gd
etlošću može biti predstavljen. Prikazivanje atmosfere i preds
ovni podsticaj, određuju stilistički karakter ovog smera.
Pokret nastaje šezdesetih godina XIX veka, kada je Eduard Mane, izložio dva remek
” (1863) u Salonu odbijenih i “Olimpiju” (1865) u zvaničnom Salonu. Obe slike su izazvale
štru reakciju gradjanskog ukusa koji se temeljio na delima velikih akademičara kakvi su bili Kabanel
d revoltiranog gradjanstva, oko Manea se okupila grupa mladih slikara, koja je u
Ateljeu Gler. U tom krugu, koji se od 1866. okupljao u kafani Gerbua,
nalazili su se gotovo svi budući impresionosti:
Klod Mone, Kamij Pisoaro, F. Bazil, Ogist
Renoar, Edgar Dega, Pol Sezan. Pored njih, i
književnici Emil Zola i Astrik, kao i kritičari
Duranti i Dire. Počela je da se oblikuje ideja o
novom pravcu. Grupa je sebe nazvala
“Anonimno
udruženje
slikara,
vajara
i
gravera”. Posle francusko
su se odvojili od Manea, i prvi put kao grupa
izložili 1874. u ateljeu fotografa Feliks Nadara,
na Kapucinskom bulevaru. Tada je Mone
prikazivao svoju sliku
sunca. Prikaz izlaska sunca kroz jutarnju
izmaglicu, koji više nije bio
nešto potpuno drugo: "i
sunca.
“Impresija, u to sam siguran. Ovde mora negde postojati impresija. I kakva sloboda, kakva drskost
kompozicije! Zidna tapeta još je uvek pažljivije izradjena nego ovo slikarstvo
2
e nastao u francuskom slikarstvu izmedju 1860. i 1870. godine
iji je cilj bio slikanje u prirodi i hvatanje i beleženje
jegovu pojavu najavljuju
Kurbeom.
Najznačajniji predstavnici a ujedno i osnivači impresionizma su francuski slikari, Klod Mone,
emački impresionizam predstavljaju
eke Sena-e i obala Canal-a
, bili su glavni motivi tog novog slikarstva koje je predstavljalo prirodu
ti oslobađaju materiju težine i čvrstine i transformišu energiju
um ovog umetničkog smera
se sastoji u prikazivanju predmeta i prirode preko kolorističke analize, sugerisane od strane sunca,
estu se pojavljuju tačke boja, koje
se rekomponuju u samom oku posmatrača. Perspektiva se ne formuliše preko površinske dispozicije na
mjene atmosfere. Disolucija svetlosti na
og kontrasta, kojim se alteracija boja
enjivao, neoimpresionisti,
pointillisme, koristeći naučnu
ane iluzije izgleda prirode, gde sve, pa čak i
etlošću može biti predstavljen. Prikazivanje atmosfere i predstavljanje
era.
Pokret nastaje šezdesetih godina XIX veka, kada je Eduard Mane, izložio dva remek – dela:
” (1865) u zvaničnom Salonu. Obe slike su izazvale
štru reakciju gradjanskog ukusa koji se temeljio na delima velikih akademičara kakvi su bili Kabanel i
d revoltiranog gradjanstva, oko Manea se okupila grupa mladih slikara, koja je u
U tom krugu, koji se od 1866. okupljao u kafani Gerbua,
nalazili su se gotovo svi budući impresionosti:
Klod Mone, Kamij Pisoaro, F. Bazil, Ogist
Pol Sezan. Pored njih, i
ževnici Emil Zola i Astrik, kao i kritičari
očela je da se oblikuje ideja o
novom pravcu. Grupa je sebe nazvala
“Anonimno
udruženje
slikara,
vajara
i
gravera”. Posle francusko-pruskog rata mladi
su se odvojili od Manea, i prvi put kao grupa
izložili 1874. u ateljeu fotografa Feliks Nadara,
nskom bulevaru. Tada je Mone
prikazivao svoju sliku - “Impresija”, radjanje
a sunca kroz jutarnju
koji više nije bio izlazak sunca, nego
drugo: "impresija" izlaska
negde postojati impresija. I kakva sloboda, kakva drskost
nego ovo slikarstvo” Louis Leroy, 1874.
