Univerzitet „Alfa“
Fakultet za menadžment u sportu
INDIVIDUALNI DOPUNSKI TRENING
MENTOR: STUDENT:
prof. dr Franja Fratrić
Beograd, 2009. godine
UVOD
Tehnologija savremene sportske pripreme iz decenije u deceniju nailazi na
nove izazove. Razvoj sportskih dostignuća, promene sportskih pravila, zahtevi i
očekivanja sportskog okruženja uslovljavaju stalne modifikacije i inovacije u
kreiranju programa sportske pripreme. Sportski stručnjaci troše sve svoje
potencijale, energiju te materijalne i tehničke resurse u cilju pronalaženja novih
puteva kojima će sportiste povesti ka ostvarenju najviših sportskih dostignuća.
Da bi pratili takav trend sportskog napretka sportisti se stavljaju u uslove
ekstremnih trenažnih i takmičarskih opterećenja. Za praćenje trenda
intenzivnosti trenažnih napora i zahtevnosti takmičarskih situacija, već duže
vremena se oseća potreba sportista za dopunskim treningom. Kroz takav tip
treninga naglasak se stavlja na individualne potrebe sportista. Posebna potreba
za takvim sastavom rada javlja se u timskim sportovima.
Jedan od temeljnih principa sportskog treninga je princip
individualizacije. Individualizacija se ujedno nameće i kao jedan od glavnih
zahteva savremenog treninga. Ona se odnosi na zamisao da se treneri moraju
odnositi prema svakom sportisti individualno, u skladu s njegovim
sposobnostima, potencijalu, obeležjima učenja i specifičnostima sporta, bez
obzira na rayliku sportskih rezultata. Individualizaciju takođe treba posmatrati
kao sredstvo pomoću kojeg se može objektivno proceniti i subjektivno pratiti
sportista.
Svi vidovi individualnog dopunskog treninga sportiste temelje se na
informacijama dobijenih na temelju preciznih dijagnostičkih postupaka.
Dijagnoza stanja sprovodi se radi definisanja antropoloških dimenzija sportiste.
Zdravstveni status, motoričke i funkcionalne sposobnosti, morfološke
karakteristike i psiho-sociološke dimenzije procenjuju se putem opštih i
specifičnih procedura i testova. Dobijene informacije uvažavaju se u postupku
