MEDICINSKI FAKULTET NIŠ
UNIVERZITET U NIŠU
SEMINARSKI RAD
Predmet:
Medicinska ekologija
Tema:
Ispitivanje jonizujućeg i nejonizujućeg zračenja
Studenti:
Seminarski rad
Medicinska ekologija
2
1. Nejonizujuća zračenja
Neјonizujuće zračenje
,
neјonizujuća radijacija
је bilo kojа vrstа elektromagnetnog zračenja
koja ne poseduje dovoljno energije po kvantu (na nivou fotona ona je manja od 12,4 eV), kojom
bi mogla izazvati јonizaciju; odnosno uklanjnje elektron iz atoma ili molekule.Umesto stvaranja
јona prilikom prolaska kroz materiju, elektromagnetno zračenje ima dovoljno energije samo za
ekscitaciju, odnosno prelazak elektrona u više energetsko stanje, pri čemu mogu da se uoče
različiti biološki efekti kod različitih vrsta nejonizujućeg zračenja.
Od nastanka života na Zemlji do dvadesetog veka prirodna niskofrekventna i visokofrekventna
električna i magnetna polja, slabog intenziteta, pored zemljinog statičkog magnetnog polja, su
činila zemaljski elektromagnetni ambijent. Ova prirodna polja nejonizujućeg zračenja primarno
potiču iz dva izvora: Sunca i atmosferskih pražnjenja. Međutim, tokom 20. veka naše okruženje
sadrži različite oblike EM polja, kako prirodno nastalih tako i onih koje je, svojim tehničkim
inovacijama, proizveo čovek. Elektromagnetna energija se koristi na različite načine, iako njena
suština i njena negativna dejstva još nisu u potpunosti poznata a masovno je u mnogim uređajima
njena primena postala integralni deo modernog života. Ako merimo doprinos elektromagnetnih
zračenja odnosno polja na razvoj i dobrobit ljudske zajednice i negativne efekte po zdravlje ljudi,
možemo zaključiti da su pozitivni efekti daleko ispred negativnih efekata. Zapravo upotreba
elektromagnetnih polja i talasa je temelj razvoja savremene civilizacije.
Nejonizujuća (EM) zračenja obuhvataju: ultraljubičasto ili ultravioletno zračenje, vidljivo
zračenje (svetlost-talasne dužine 400-780 nm), infracrveno zračenje, radio-frekvencijsko
zračenje, eletromagnetska polja niskih frekvencija (0-10 kHz) i lasersko zračenje. Nejonizujuća
zračenja obuhvataju i ultrazvuk ili zvuk čija je frekvencija veća od 20 kHz. Izvor nejonizujućih
zračenja može biti uređaj, instalacija ili objekat koji emituje ili može da emituje nejonizujuće
zračenje.
