Plodno zemljiste obilje vode i umerena klima privlacili su ljude u vojvodjansku ravnicu.
Mnogi narodi ostavili su tragove, a njihovi medjusobni sukobi, uzajamna prozimanja i
uticaji
davali
su
pecat
istorijskim
razdobljima.
Jos u starije kameno doba (u paleolitu) ljudi su se spustali u ovu ravnicu i
kratkotrajno zadrzavali loveci mamute. Prvi zemljoradnici i stocari nastanjuju Vojvodinu
u mladje kameno doba (u neolitu), koje traje izmedju 6000. i 3500. godine pre nove ere.
Koriscenje metala pocinje oko 3800. godine pre nove ere. To je izazvalo promene u
nacinu zivota i u narednih 1800 godina sve vise dolaze do izrazaja imovinske razlike u
praistorijskim zajednicama, dok umesto matrijarhata nastupa partijarhat. Kulture
bakarnog doba (eneolita) su se smenjivale. Od bakra su pravljeni ne samo ukrasni
predmeti nego i nova vrsta orudja, a takodje i keramika ukrasena duboreznom
ornamentikom. I ovde su najzanimljiviji nalazi s Gomolave.
Bronzano doba do pocetka koriscenja gvozdja (halstat) traje izmedju 1800. i 500.
godine pre nove ere. Obelezje ovoj epohi dale su mokrinska, vinkovacka, vatinska i
belegiska
kultura.
Ratnicka plemena Kelta, koja su prodrla iz Zapadne Evrope, donose ovamo latensku
kulturu. Posle poraza kod Delfa (278.-279. pre nove ere), jedan deo ovih plemena se
gubi, dok se Skordisci, ogranak keltskog plemena Boja, stalno se naseljavaju u
medjurecju Dunava i Save. Mladje gvozdeno doba traje od IV veka pre nove ere do prve
polovine I veka nove ere. latenska kultura donela je kvalitetnije oruzje i orudje,
raznovrsniji nakit i grncariju izradjivanu na grncarskom vitlu. Ljudi su stanovali u dobro
utvrdjenim naseljima, kakvo je boli Zidovar u jugoistocnom Banatu. Trgovina se
razvijala i kovao se novac koji je postajao merilo vrednosti robe. Trgovalo se i izmedju
veoma udaljenih podrucja.
U drugoj polovini I veka pre nove ere u Vojvodinu prodiru Rimljani i osvajaju Srem i
juzne delove Banata. I drugi krajevi (Backa i severni Banat), gde su bili Dacani i Jazigi,
zahvaljujuci trgovini i drugim kontaktima, bili su pod uticajem rimske kulture. On se
osecao u vecem delu Vojvodine skoro 500 godina. Srem je postao vazna rimska
provincija s jakom vojnom i civilnom vlascu. Rimljani su sirili pismenost, stvarali
gradove, gradili puteve, intenzivirali poljoprivredu, uveli vinogradarstvo na Fruskoj Gori,
podsticali trgovinu i zanatstvo, cak su na Dunavu i Savi imali i flotu, sto je bilo od velike
vaznosti za ocuvanje vlasti i nova osvajanja.
Grad Sirmijum (na prostoru danasnje Sremske Mitrovice), koji je nazivan
"mnogoljudnom slavnom majkom gradova", postao je krajem III i pocetkom IV veka
metropola Rimskog Carstva. Tu su otkriveni ostaci raskosnih zgrada sa freskama i
mozaicima, monumentalnog javnog kupatila, prostranog foruma, carske palate. Grad je
bio opasan bedemima, a imao je vodovod i kanalizaciju, zatim kovnicu novca, tkaonicu,
radionicu za oruzje, hramove, pozoriste, amfiteatar. Sirmijum je rodno mesto rimskih
imperatora Aurelijana, Proba, Decija, Trajana, Maksimina i Gracijuma, uzurpatori
Ingenius i Realijan su se tu proglasili carevima, a mnogi rimski vladari su u ovom gradu
provodili krace ili duze vreme. Sacuvani su i neki ostaci rimskog grada Basijane kod
Donjih Petrovaca u Sremu
Krajem VI veka u ove krajeve dolaze Sloveni. U toku visegodisnjeg rata (791-796) Karlo
Veliki je unistio avarski plemenski savez i Franacka je pomerila svoje granice do Fruske
Gore. Bitne promene u drustveno-ekonomskim odnosima nastale su krajem IX veka kada
su s istoka dosli Madjari, progonjeni od Pecenega, i nastanili najveci deo teritorije
danasnje Vojvodine, gde su zatekli ostatke Avara, slovensko i franacko stanovnistvo.
U doba seobe naroda naselja su podizana u blizini rusevina antickih gradova. Iz tog
perioda sacuvani su brojni predmeti od stakla, zlata, srebra, bronze i gvozdja, koji
ukazuju na snazan uticaj vizantijskih centara s juga Balkana. Narocito na avarskom
materijalu nalaze se dokazi simbioze srednjovekovne i stare vizantijske umetnicke
tradicije. Najpoznatija nalazista iz ovog perioda su kod Kovina, Panceva, Vrbasa, Novog
Knezevca, Ade i Celareva. Krajem IX i pocetkom X veka razvijala se u ovim krajevima
belobrtska kultura, koju je pretezno negovalo slovensko stanovnistvo.
Tvorac madjarske drzava kralj Istvan I (997-1038), uz pomoc nemackih vitezova i
zapadnog hriscanstva, a koristeci se i organizacijom zatecenog i pokorenog slovenskog i
drugog stanovnistva, udario je temelje feudalnom sistemu. Sedista vlasti bili su utvrdjeni
gradovi iz kojih se gospodarilo i okolnim zemljistem i zavisnim ljudima kojima su bile
nametnute teske obaveze. I Backa, Banat i deo Srema bili su pod vlascu ugarske
(madjarske) drzave. Srem je cesto menjao gospodare - potpadao je kratko vreme pod
Bugarsku, grad Sirmijum je jedno vreme drzao makedonski car Samuilo, cije je carstvo
zauzimalo veliki deo Balkana, da bi kasnije dospeo u ruke Vizantije.
Do novih potresa u Ugarskoj doslo je kad su Luksemburgovci smenili Anzujce
(1387). Ubrzo zatim iskrsla je nova opasnost - Turci, koji su posle kosovske bitke (1389)
upucivali svoje odrede prema severu i upadali u Srem i Banat i pustosili ih. Kada je
srpski despot Stefan Lazarevic 1403. godine stupio u vazalni odnos prema ugarskom
kralju Zigmondu, koji mu je zauzvrat ustupio Beograd i Macvu, Srem i Banat su
