Pod izvorom prava podrazumijevaju se one činjenice koje presudno utiču na stvaranje prava.
Izraz “izvor prava” najčešće se upotrebljava u dva osnovna značenja. Jedan ima u vidi snagu,
uzrok koji stvara pravo, a drugi oblike u kojima se pravo ispoljava.

Prva pravna pojava se naziva materijalni izvor prava, a druga formalni izvor prava.

Materijalni izvor prava se u pravnoj literature različito određuje. Po jednom mišljenju
materijalni izvor je suština prava, njen pravi izvor, drugo mišljenje ističe da je materijalni izvor
društvena snaga koja propisuje norme id a je to volja vladajuće klase u svakoj državi. Treće, u
nauci ranije saopšteno mišljenje, inspirisano prirodnim pravom, smatra da postoji jedan izvor
prava – pravda i pravica čija se pravila ispoljavaju u dva glavna obila izvora prava: u formi
zakona i običaja. Četvrto mišljenje ističe da je izvor prava njegova materija (sadržina).

Formalni izvor prava održava i potvrđuje materijalni izvor prava kroz opšte norme. Opšte norme
koje uređuju građanskopravne odnose, primjenjuju se na sve odnose iste vrste. One se ne
iscrpljuju jednom primjenom, nego se potvrđuju, za razliku od pojedinačne norme, koja se
primijenjuje samo na konkretan slučaj, nakon čega njena važnost prestaje. Opšta norma,
sadržana u formalnom izvoru prava, donosi se unaprijed za sve subjekte, čime se obezbjeđuje
ravnopravnost i pravna sigurnost. Formalni izvori prava se, po jednom mišljenju dijele na
propisno pravo i običajno pravo. Običajno pravo u samom životu, a ispoljava se u određenom
ponašanju ljudi, pri čemu pravnu normu nije odredio državni organ. Pravila koja proističu iz
običaja i drugih nepisanih izvora pravno su obavezujuća, ako tako propišu državni organi. U
našem pravu najvažniji izvor formalnog građanskog prava je zakon, ali je značajna i uloga
pisanih i nepisanih običaja, naročito u obligacionom pravu. Ali pod određenim pretpostavkama,
sudska praksa i pravna doktrina mogu uticati na primjenu formalnih izvora prava. Izuzetno, na
građanske odnose se mogu primijeniti pravna pravila iz zakonika prve Jugoslavije, čija je
važnost prestala.