Koji su 1972. godine opisali principe ove metode, i zbog toga dobili Nobelovu nagradu iz
medicine i fiziologije 1979. godine. Dok je prvi CT skener upotrebljen još 1967. godine u
Engleskoj, u

Central Reasearch Laboratories of EMI

, i korišćen je u istraživačke svrhe. Slika

prvog skenera je prikazana narednom slikom.

Slika 2. CT skener koji je Hounsfield koristio u svojim eksperimentima sa dobijenom slikom

Na prethodnoj slici je prikazana i dobijena slika koju je Hounsfield dobio u svojoj
laboratoriji, na kojoj se zapaža struktura mozga koja je snimana.

Tek 1971. godine u Londonu, u

Atkinson-Morley Hospital

, je upotrebljen u kliničke

svrhe i tu je u pitanju bio pacijent koji je imao veliku cistu. Jedan takav skener je prikazan na
slici 3.a i ti skeneri su namenjeni samo za snimanje glave. Prvi CT skeneri su bili veoma
lošeg kvaliteta (što je prikazano na slici 3.b) i imali su jako dugo vreme snimanja.

Slika 3. a) prvi CT skener koji je bio namenjen za snimanje glave i b) snimak glave prvog

kliničkog CT skenera

2.1. Generacije CT skenera

Tok razvoja CT skenera je rastao u pravcu smanjivanja vremena snimanja, a time i

smanjivanja primljene doze, kao i na poboljšavanju slike. Tako da su u zavisnosti od stepena
razvoja CT skeneri podeljeni u generacije. Do sada je poznato sedam generacija CT skenera,
gde prvoj generaciji pripada aparat napravljan 1971. godine od strane Engleske kompanije

EMI

, koji je spomenut u prethodnom paragrafu. Za prvu generaciju skenera je

karakteristično  da  imaju  samo  jedan  uski  snop  rendgenskih  zraka,  gde  se  linearnim
pomeranjem izvora i detektora vrši snimanje duž skenirajućeg polja, a zatim se njihovom
rotacijom vrši merenje iz drugog ugla. Izvor rendgenskih zraka i detektor duž jednog pravca
mogu prikupiti merenja i  to oko 160 merenja, odnosno mogu se toliko puta pomeriti duž
jednog pravca. Šematski prikaz prikupljanja podataka je prikazan na slici 4.

Slika 4. Princip rada CT skenera iz prve generacije

Karakteristika  skenera  prve  generacije  je  ta  da  se  pri  prikupljanju  podataka,  to  jeste
skeniranju  pacijenta,  izvor  i  detektor  mogu  rotirati  samo  za  jedan  stepen.  Iako  sa  lošom
rezolucijom,  CT  slike  su  bila  obećavajuće  dijagnostičko  sredstvo  u  medicini.  Međutim
najveći nedostatak ovakvog CT skenera je bilo vreme trajanja snimanja, za koji je trebalo 4-
5 minuta da bi prikupio podatke za stvaranje slike, i to samo duž jednog merenja. Što znači
da su snimanja cele glave trajala i oko 24 časa.

Baš ova duga vremena snimanja su dovela do druge generacije CT skenera, koja je

nastala nedugo posle prve, u roku od 5 godina, pa i manje. Ova generacija isto sadrži
translaciju i rotaciju izvora i detektora rendgenskih zraka, ali poboljšanje je dovedeno
drugim modelom izvora i to tako što je snop zraka bio lepezast. Ovakav izvor je zahtevao

Slika 6. Geometrija CT skenera treće generacije

Zbog izvora i velikog broja detektora i njihovih kablova kojima su bili povezani za

sistem, njihova rotacija je bila kompleksna, i zbog velike težine loše stabilna. Došlo se na
ideju da se detektori postave u krug i da budu nepomični, a da samo izvor može rotirati, što
je dovelo do četvrte generacije CT skenera. Geometrija četvrte generacije CT skenera je
prikazana narednom slikom.

Slika 7. Geometrija CT skenera četvrte generacije