2
1. Uvod
Šezdesete su bile godine krize. Sa nastajanjem novih nacija i širenjem uticaja socijalističkih
zemalja, Sjedinjene Američke Države kao i ostale zapadne zemlje, potresa preispitivanje
vrednosti na kojima se one temelje. U takvoj atmosferi napetosti i nespokojstva nastaje
„kontrakultura“ kao izraz političkih ideja, jednog načina života i filozofskih postavki
prepoznatljivih najpre po suprotstavljenosti načinu mišljenja velike većine stanovništva, odnosno
kulturi industrijalizovanog društva. Suprotstavlja se relativno mala grupa ljudi, koju pretežno
čine studenti, mladi i intelektualci, koji su u potrazi za apsolutom van društva čiji konformizam
odbacuju.
U ovom periodu se izdvajaju dve osnovne struje. Prva je politička i okrenuta je siromašnima.
Prvobitno se zvala Nova levica, a kasnije ona prerasta u „Pokret“ koji ističe samo nedostatke
američke demokratije. Protesti su im bili omiljeno sredstvo akcije, a najčešće su protestovali
zbog društvene nejednakosti koja je bila zastupljena. Takođe su se protivili političkom sistemu
uopšte, zalagali se za prekid rata u Vijetnamu, bili nezadovoljni i univerzitetskom politikom, itd.
Druga struja je hipi pokret. Ona je nastala nešto kasnije, a razlikuje se od političkih pokreta po
tome što su oni bili orjentisani na lični izraz pojedinca. I oni se bune protiv američkog društva,
ali njihova kritika je suštinski usmerena na način života srednje društvene klase. Kroz
alternativni stil koji stvaraju žele da učine svoj život sadržajnijim, bore se za sebe. Elementi tog
stila, pored roka, koji čini njenu osnovu, su i seksualna i psihodelična revolucija.
