uključuje   odnose   izmeću   uprave,   nadzornog   odbora,   akcionara   i   ostalih   interesenata
unutar   i   izvan   preduzeća   (npr.   radnika,   dobavljača,   kupaca,   te   zajednice).
Iako se korporativno upravljanje obično spominje samo kao sistem odnosa u trouglu
uprave, nadzornog odbora i akcionara, odnos ostalih stakeholdera i preduzeća ima važan
uticaj   na   funkcionisanje   samog   preduzeća,   a   i   zajednice.
Postoji   definicija   korporativnog   upravljanja   koja   kaže   da   je   korporativno   upravljanje
bavljenje   problemima   koji   rezultiraju   iz   odvajanja   vlasništva   i   kontrole.
Sa ovog gledišta korporativno upravljanje je usredsrećeno na slijedeće: interne strukture i
bord   direktora,   stvaranje   nezavisne   revizorske   komisije,   pravila   davanja   informacija
akcionarima.

Po nekima se korporativno upravljanje bavi mogućnostima da se finansijeri

korporacija osiguraju da će im investicije donijeti profit i kako da oni kontrolišu
menadžere. Sa ovog gledišta korporativno upravljanje se svodi na slijedeće: akcionari
biraju direktora, direktori glasaju o ključnim pitanjima i donose odluke većinom glasova,
odluke se donose transparentno, preduzeće usvaja knjigovodstvene standarde, te pravila i
praksa preduzeća su u skladu sa zakonom. Ovakva vladavina korporacijom je
karakteristična

razvijene

tržišne

ekonomije.

U   zemljama   u   tranziciji   standardnu   definiciju   korporativnog   upravljanja   je   potrebno
dopuniti   time   da   sistemi   korporativne   vladavine   zavise   od   skupa   institucija   (zakona,
propisa,   normi)   koji   autonomno   preduzeća   čine   centralnim   elementom   konkurentne
tržišne

ekonomije.

U momentu liberalizacije svojih privrednih sistema, zemlje u tranziciji su morale

da preću dug put do korporatizacije, kao važnog elementa rekonstrukcije poslovnih
sistema u celini.

Privatizacija je donijela promjenu cjeline makroekonomskog ambijenta,

diverzifikaciju   vlasništva,   pojavu   društava   kapitala   i   novih   vlasnika,   institucionalnih
investitora.   Korporatizacija   preduzeća   podrazumijeva   čitav   spektar   promjena,   od
zakonodavne   regulative,   do   poslovne   prakse   i   pravila   ponašanja.
Pravno-finansijski   standardi   upravljanja   preduzećem   (e.   corporate   governance),
predstavljaju   novu   oblast   naučnih   istraživanja   kako   u   našoj   teoriji,   tako   i   u   vodećoj
svetskoj teoriji i praksi. Organizacija za ekonomsku saradnju i razvoj (e. OECD, Paris) je
na sastanku Savjeta na ministarstkom nivou, 27-28 aprila 1988, objavila početak akcije
da   vlade   članice   predvoćene   ovom   uglednom   svjetskom   organizacijom,   kao   i   druge
relevantne   mećunarodne   organizacije   i   privatni   sektor,   pristupe   utvrđivanju   sistema
standarda   i   uputstava   vezanih   za   principe   vladavine   korporacijom.   Ti   standardi   su
evidentirani za:

- javnost finansijskih izvještaja o poslovanju koji se rade primjenom mećunarodnih
računovodstvenih standarda (načelo transparentnosti - transparency),