SVEUČILIŠTE / UNIVERZITET „VITEZ“ VITEZ
FAKULTET PRAVNIH NAUKA
STUDIJ I CIKLUSA - III GODINA
SMJER: OPĆE PRAVO
LISABONSKI UGOVOR
SEMINARSKI RAD
Travnik, 2017
SVEUČILIŠTE / UNIVERZITET „VITEZ“ VITEZ
FAKULTET PRAVNIH NAUKA
STUDIJ I CIKLUSA - III GODINA
SMJER: OPĆE PRAVO
LISABONSKI UGOVOR
SEMINARSKI RAD
IZJAVA:
Ja, Kenan Kusić, student Sveučilišta/Univerzitet “Vitez” Travnik,
Indeks broj: 0191-14/ROP, odgovorno i uz moralnu i akademsku odgovornost
izjavljujem, da sam ovaj rad uradio potpuno samostalno uz korištenje citirane
literature i pomoć pofesora odnosno asistenta.
Sadržaj:
Uvod.................................................................................................................................... 1
Najvažniji pravni akt Evropske unije predstavlja Lisabonski ugovor, koji je stupio na
snagu 1. decembra 2009. godine.
Ugovor je u ovom momentu značajan, kako za sve članice, tako i za one buduće jer
predviđa proširenje i uvodi brojne novine u načinu odlučivanja u institucijama EU.
Najvažnije novine koje stoje u ugovoru su:
utvrđivanje kvalifikovane većine u Savjetu EU,
veća uloga Evropskog parlamenta u zakonodavnom procesu,
uvođenje funkcije Predsjednika Evropskog savjeta i funkcije visokog
predstavnika EU za spoljnu politiku.
Lisabonski ugovor ne nudi magična i automatska rješenja, ali zasigurno nudi sredstva i
alate za efikasniju evropsku spoljnu politiku, a zemalje članice će morati vremenom, da
razviju zajednički pogled na spoljne poslove i međunarodno bezbjednosno okruženje.
Cilj ovog Ugovora je da riješi brojne postojeće izazove sa kojima se Unija suočava,
danas, kao i efikasno rješavanje budućih izazova.
1. Nastanak Lisabonskog ugovora
1
Reformski ugovor evropske unije, o kojem su lideri zemalja članica EU postigli
sporazum na samitu u prestonici Portugalije (otuda je dokument nazvan Lisabonski
ugovor), u najvećoj mjeri predstavlja „pročišćenu“verziju Ustava EU, odbačenog 2005 na
referendumima u Francuskoj i Holandiji.
Ugovor koji je potpisan 14.decembra 2007. u Lisabonu stupa na snagu 2009.godine i cij
mu je da olakša donošenje odluka u ovom bloku sastavljenom od 27 članica.
U dokumentu, koji će obezbjediti Uniji status pravnog lica u međunarodnim
organizacijama, jedinstvenu spoljnu politiku i brže donošenje odluka, novine su da se
ukidaju svi simboli EU, kao što je himna i zastava, a nacionalni parlamenti dobijaju veća
prava da nadgledaju rad Evropskog parlamenta.
Sadržinom ovog akta, EU će se na duži rok stabilizovati kao uravnotežena struktura
podjeljenog nacionalnog i nadnacionalnog suvereniteta, a za dalju budućnost ostala je
mogućnost da unija postane „evropska federacija“, sa više centralizovanom političkom,
ekonomskom i vojno-bezbjedenosnom vlašću.
To, za sada, posebno odbijaju velika Britanija i još neke članice EU.
„Ugovor iz Lisabona“ treba da odagna i strahove od žestoke, i kako to vide neki slojevi i
političke snage Unije, nelojalne konkurencije trećih zemalja i seljenja evropskih
proizvodnih kapaciteta izvan EU.
Šta praktično donosi Lisabonski ugovor?
1
