Konvencija se primjenjuje na gradjansku vanugovornu odgovornost koja proistekne iz
saobracajne nezgode. Konvencija se odnosi, osim na nezgode koje prouzrokuju automobile,
autobusi, kamioni, motocikli i druga motorna vozila, i na nezgode koje prouzrokuju vozila
bez motora. Primjena konvencije iskljucena je u odnosu na odgovornost proizvodjaca,
prodavca i lica koje vrse popravke vozila. Lica odgovornih za odrzavanje putova i u odnosu
na razlicite regresne tuzbe koje se mogu postaviti izmedju lica koja su naknadila stetu i
drugih lica odgovornih za stetu. Konvencija se ne odnosi ni na pitanje odgovornosti za
postupke drugih lica, osim ako se ne radi o odgovornosti sopstvenika vozila ili nalogodavca.
Koliziona pravila Konvencije
Odstupanja od pravila lex loci delicti commisi su brojna i sva se odnose na situacije kada je
saobracajna nezgoda, svojim drugim elementima, kao sto su drzava registracije vozila koja
ucestvuju u nezgodi, redovno boraviste ostecenih lica, povezana sa drugom drzavom, a ne
sa drzavom na cioj teritoriji se nezgoda dogodila.
Pravo drzave registracije vozila primjenice se u sl slucajevima: kada je samo jedno vozilo
ucestvovalo u nezgodi, na odgovornost prema vozacu, sopstveniku ili drugom licu koje
polaze pravo na vozilo, prema zrtvi koja je bila putnik ako se njeno uobicajeno boraviste
nalazi u nekoj drugoj drzavi a ne u onoj na cijoj se teritoriji dogodila nesreca, prema ztvi
koja se nalazi izvan vozila ako je njeno uobicajno oraviste u drzavi registracije; kada je vise
vozila ucestvovalo u saobracajnoj nezgodi, a sva vozila su registrovana u istoj drzavi, u
odnosu na odgovornost prema gore navedenim licima; kada su lica koja su ucestvovala u
saobracajnoj nezgodi imala svoje uobicajeno boraviste u drzavi registracije vozila, u odnosu
na odgovornost prema gora navedenim licima;
Konvencija precizira na koja pitanja se primjenjuje mjerodavno pravo
To su: uslovi i obim odgovornosti; razlozi za oslobodjenje, ogranicenje i podjelu
odgovornosti; postojanje i priroda stete; vrstu i obim naknade; prenosivost prava naknadu;
odgovornost nalogodavca za postupke njegovog slezbenika; zastarelost i gubitak prava
zasnovano na isteku roka.
Mjerodavno pravo za sticanje bez osnova
Sticanje bez osnova postoji kada dio imovine jednog lica predje u imovinu drugog lica, a taj
prelazak nema osnov u pravnom poslu ili zakonu. Do sticanja bez osnova moze doci: kada
osnov postoji a kasnije otpadne; kada se ocekivani osnov nije ostvario; kada postoji zabluda
u pogledu osnova. U pogledu iybora odlucujucih cinjenica za institute sticanja bez osnova,
mogu se sresti dva pristupa. Prema prvom, mjerodavno pravo koje bi bilo mjerodavno za
osnov koji je postojao ili treba da se ostvari, ili se vjerovalo da postoji. Prema drugom, za
sticanje bez osnova relevatna je sama cinjenica prelaska imovine sa jednog ka drugom licu
bez osnova, a ne i razlozi zbog kojih je do toga doslo. Uskladu sa tim mjerodavno bi bilo
pravo mjesta gdje se dgodilo obogacenje.
