Visoka škola za Uslužni Biznis Međunarodni krivični sud
2
Apstrakt
Međunrodni krivični sud, kao nezavisna ustanova međunarodnog krivičnog prava, tema je
ovog diplomskog rada. Međunarodni krivični sud (ICC), uređen Rimskim Statutom, je prvi stalni,
utemeljen ugovorom, međunarodni krivični sud osnovan za pomoć i kažnjavanje počinioca najtežih
zločina od interesa za međunarodnu zajednicu. ICC je nezavisna međunarodna organizacija, a ne
dio sistema Ujedinjenih Nacija. Njegovo sjedište je u Haagu u Holandiji. Iako se troškovi Suda
finansiraju prvenstveno od strane država potpisnica, takođe prima i dobrovoljne priloge vlada,
međunarodnih organizacija, pojedinaca, korporacija i drugih subjekata.
Međunarodni Krivični Sud, poznati kao ICC, je stalni tribunal za procesuiranje pjedinaca za
genocid, zločine protiv čovječnosti, ratne zločine i zločine agresije (iako nije u stanju sada, niti će
biti u mogućnosti, do 2017. godine, da praktikuje jurizdikciju za zločine agresije). Stvaranje
Međunarodnog Krivičnog Suda predstavlja možda najznačajniju reformu međunarodnog prava od
1945. godine.
Ključne riječi: Međunarodni krivični sud, ratni zločini, Rimski Statut, Hag, države
potpisnice.
Visoka škola za Uslužni Biznis Međunarodni krivični sud
4
International criminal court (ICC)
Visoka škola za Uslužni Biznis Međunarodni krivični sud
5
Uvod
U ovom diplomskom radu pokušaću da na što sistmatičniji način predstavim ustanovu
Mađunarodnog Krivičnog Suda (u daljem tekstu MKS). Kompletan rad biće podijeljen po glavama,
u okviru kojih će biti obraćen određeni aspekt koji se tiče MKS.
Prva glava posvećena je osnivanju MKS. Tu ću prikazati kratak istorijati situacije prije
postojanja MKS-a, te određene inicijative koje su dovele do uspostavljanja MKS-a, te trenutnu
situaciju, po pitanju članstva država.
Naredna glava posvećena je organizaciji Suda, gdje će biti predstavljeni organi suda, svaki
po na osobu, njihove karakteristike, nadležnosti, te poslovi koje obavljaju.
Treća glava nosi naslov „Postupak pred Sudom“ i tu će biti prestavljen tok postupka, sa
svim specifičnostima, koje ga odlikuju, te načelima i pravilima koja se primjenjuju u postupku pred
MKS.
„Saradnja sa Međunarodnim Krivičnim sudom“ je naziv 4. i poslednje glave ovog rada. Tu
će biti prestavljena opšta pravila međunarodne saradnje i pomoći država-članica i MKS-a,
predviđena Rimskim Statutom. Nakon toga fokus ću prebaciti na međunarodnu saranju Bosne i
Hercegovine sa Međunarodnim Krivičnim sudom, koja je uređena „Zakonom o potvrđivanju
Rimskog Statuta Međunarodog Krivičnog Suda“
1
.
Cilj izrade ovog rada je da se čitalac na osnovu uvida u sadržinu upozna sa institucijom
Međunarodnog Krivičnog Suda, razlozima i potrebi njenog postojanja, nadležnostima, te
spcifičnostima postupka koji se vodi pred ovim Sudom, na taj način da može da uoči sličnosti
razlike u odnosu na domaće, nacionalno krivično zakonodavstvo i krivične postupke pred
nacionalnim sudovima. I na kraju da spozna osnovne principe međunarodne saradnje država-
članica i Međunarodnog Krivičnog Suda, te posebna pravila saradnje Bosne i Hercegovine sa ovim
Sudom i odnos između ova dva subjekta prava.
1
„Službeni glasnik Bosne i Hercegovine“, br. 84/09
Visoka škola za Uslužni Biznis Međunarodni krivični sud
7
Benjamin B. Ferencz, istražilac u slučajevima nacističkih ratnih zločina posle Drugog
Svjetskog rata i glavni tužilac u „Einsatzgruppen” suđenju US vojsci, jednom od 12 vojnih suđenja,
vođenih od strane Us vlasti u Ninbergu, je kasnije postao glavni zagovornik uspostavljanja
međunarodne vladavine prava i osnivanja međunarodnog krivičnog suda. U njegovoj knjizi,
objavljenoj 1975. godine, pod naslovom “Defending International Agression - The Search for World
Peace”, zalagao se za osnivanje takvog međunarodnog suda.
Ta ideja je ponovo oživjela 1989.godine, kada je A.N.R. Robinson, premijer Trinidada i
Tobage, predložio stvaranje međunarodnog suda, koji bi se bavio ilegalnom trgovinom drogama.
Dok je započinjao rad na nacrtu statuta, međunarodna zajednica je oformila 1994. godine, ad hoc
tribunale da sude za ratne zločine počinjene u bivšoj Jugosdlaviji i Ruandi i dalje naglašavajući
potrebu za postojanjem stalnog međunarodnog krivičnog suda.
U narednim godinama pregovora, Generalna Skupština je sazvala konferenciju u Rimu, u
junu 1998. godine, sa ciljem da finalizira ugovor. 17. Jula 1998. godine, Rimski Statut
Međunarodnog Krivičnog Suda je usvojen, glasovima 120 država za, 7 država protiv i 21 uzdržanom
državom. Sedam država koje su glasale protiv Statuta su: Kina, Irak, Izrael, Libija,Katar, Sjedinjene
Američke Države i Jemen.
Rimski Statut je postao obavezujući ugovor 11. Aprila 2002. godine, kada je broj država
koje su ga ratifikovale dostigao 60. Statut je formalno stupio na snagu 1. Jula 2002. godine, i
Međunarodni Krivični Sud može procesuirati samo zločine počinjene nakon tog datuma.
Prva postava od 18 sudija je izabrana na Skupštini država-članica u februaru 2003. godine.
Oni su položili zakletvu na inauguracionoj svečanosti suda 11. Marta 2003. godine. Sud je izdao
prve naloge za hapšenja 8. Jula 2005. godine, a prva saslušanja su održana 2006. godine.
Od juna 2011. Godine, 114 zemalja su članice Suda, uključujući kompletnu Južnu Ameriku,
skoro sve zemlje Evrope i, grubo rečeno, pola zemalja Afrike. U Grenadi, 115. državi-članici, Statut
će stupiti na snagu 1. Avgusta 2011. godine. U Tunisu, 116. državi-članici, Statut će stupiti na snagu
1. Septembra 2011. godine. Ostale 34 države, uključujući i Rusiju, potpisale su Rimski Statut, ali ga
nisu još uvijek ratifikovale. Pravo država ugovornica obavezuje te države da se uzdrže od „svakog
čina koji bi porazio, ugrozio ili uništio predmet i cilj odn. svrhu“ ugovora. Tri od ovih država –
Izrael, Sudan i Sjedinjene Američke Države - su poništile potpis Rimskog Statuta pod izgovorm da
