na nervni sistem. Klasificirna je kao hemijsko oružje za masovnu destrukciju po UN
Rezoluciji 687, a proizvodnja i skladištenje ove supstance je zabranjeno 1993. po Konvenciji
Hemijskog oružja.

Po strukturi i biološkom dejstvu sarin je sličan insekticidima poput melationa i lijekovima
poput   mestinona,   neostigmine   i   antiliriuma.Sarin   je   na   sobnoj   temperaturi   bezbojna   i
bezmirisna   tečnost.   Isparava   relativno   brzo   (oko   36   puta   brže   od   tabuna drugog   nervnog
agenta).   I   njegova  para  je  također   bezbojna  i   bezmirisna.   Moguće  ga   je  učiniti  trajnijim
dodatkom određenih ulja ili prerađevina petroleja. Uskladišteni sarin ne može trajati dugo, tek
nekoliko sedmica do nekoliko mjeseci.Moguće ga je deaktivirati jakim alkalima, kao što je to
slučaj   sa   ostalim   nervnim   supstancama.   Najčešće   se   koristi   18   postotni vodeni rastvor
natrijum hidroksida.

Slika 1: Hemijska struktura sarina

1.1 Biološke indikacije

Sarin   napada nervni   sistem živih   bića.Kada   se   simuliše   funkcionalni   motorni neuron ili
parasimpatetički neuron on otpušta neuroprenosnik acetilholin koji prenosi impulse do mozga.
Nakon toga enzim acetilholinesteraza razlaže acetilholin da bi se mišić opustio.Sarin remeti
rad nervnog sistema tako umjesto enzima holinesteraze, gradi kovalentnu vezu na mjestima na
kojim bi obično acetilholin prolazio kroz hidrolizu. Zbog ovoga se nervni inpulsi kontinuirano
prenose.Početni simptomi nakon izlaganja sarinu su nos koji curi, stiskanje u grudima. Ubrzo
nakon toga osoba ima poteškoće sa disanjem, gubi kontrolu nad tjelesnim funkcijama pa
povraća   i   mokri.   Udisanje   sarina   ili   dodir   sa   njim   preko kože   je   iznimno   opasan.   Čak   i
koncentracija pare odmah prodire u kožu. Ljudi koji se izlože sarinu a ne dobiju odgovarajući
tretman   mogu   imati   posljedice   za   čitav   život.Čak   i   u   malim   količinama   sarin   može   biti
smrtonosan.   Smrt   može   uslijediti   i   minutu   nakon   direktnog   udisanja   0,01   miligrama   po
kilogramu tjelesne težine ako se u kratkom vremenskom roku ne uzme protuotrov, obično
atropin i pralidoksim.