УНИВЕРЗИТЕТ
"
Св. Кирил и Методиј
"
ПРАВЕН ФАКУЛТЕТ "Јустинијан Први"
СКОПЈЕ
НАУЧНО ИСТРАЖУВАЧКИ ТРУД
По предметот
ТЕМА:
НЕРАЗДЕЛНИТЕ ОБЛИГАЦИИ СПОРЕД ЗАКОН ЗА
ОБЛИГАЦИОНИ ОДНОСИ, НАЧЕЛА НА ДОГОВОРНО ПРАВО И
НАЧЕЛА НА UNIDROIT НА МЕЃУНАРОДНИТЕ ТРГОВСКИ
ДОГОВОРИ (2010)
1
МЕНТОР:
ИЗРАБОТИЛ:
Проф. Д-р
Број на индекс :
Скопје, 2014 година
С О Д Р Ж И Н А
1.
ПРЕДМЕТ И ЦЕЛ..........................................................................................
2.
МЕТОДИ........................................................................................................
3.
ВОВЕД............................................................................................................
3
3
4
4
. НЕРАЗДЕЛНИТЕ ОБЛИГАЦИИ СПОРЕД ЗАКОН ЗА ОБЛИГАЦИОНИ
ОДНОСИ, НАЧЕЛА НА ДОГОВОРНО ПРАВО И НАЧЕЛА НА UNIDROIT НА
МЕЃУНАРОДНИТЕ ТРГОВСКИ ДОГОВОРИ (2010)
6
5.
ЗАКЛУЧОК..................................................................................................
15
6.
КОРИСТЕНА ЛИТЕРАТУРА ....................................................................
16
2
3. Вовед
Облигационото право е дел од граѓанското право и се дефинира во објективна
(збир на правни норми со кои се регулираат облигационите односи меѓу одделни
субјекти, независно од нивната волја) и субјективна смисла (овластување на
едната страна - доверителот, на другата страна - должникот, бара однесување кое
доверителот , може по потерба да го постигне и принудно. Предмет на
облигационото право во објективна смисла се облигационите односи . Тие се
јавуваат помеѓу доверителот и должникот и се разликуваат од другите односи за
неговата според карактеристичните принудувања - државата не ги распределува
сите односи,туку само оние што смета дека е потребно да се воведат со принудно
извршување.
Законот за облигационите односи, како и многу други закони, а посебно оние
од доменот на граѓанското право, гледан од аспект на степенот на апстрактноста
на нормите кои ги содржи, е закон кој содржи два вида на норми и тоа:
основни одредби и одредби кои се однесуваат на конкретни прашања и
институти од облигационо – правен.
Овде ќе стане збор само за првиот
вид норми –
основните
. Во редот на овие одредби еден број од нив имаат
карактер на
основни начела
сфатени како заедничка основа и истовремено
детерминанта на нормативниот
дел од Законот, набљудуван низ
призмата нацелите, содржината и неговото место, улога и значење во рамките
на правниот систем на земјата сфатен како регулатор на општествено –
економските и друг вид на односи.
Дали предметот на обврските на должникот може да се исполнат во
количествени делови, зависи од тоа дали е делива и неделива облигацијата.
4
Деливата (обично пари и предмети кои можат да бидат поделени без штета), а
неделивата (фактички не е возможна заради својствата на предметите или
законската обврска што произлегува од правната работа чии предмети) се
разликуваат само во квантитет, но не и во квалитет. [Од деливата облигација
можат да се појават повеќе независни облигации но исто така и солидарност,
додека во неделивата облигација само можат да бидат заеднички и неколку.]
Истовремено, со помошта на овие начела се овозможува полесно да се сфати
и смислата и значењето на одделните правни решенија од моментот кога
Законот ќе биде донесен и стапен во сила. На тој начин, натаму, Законот
станува и полесно применлив. Покрај оваа, условно речено, посочувачка
функција на начелата, посебно значајно за нив е и тоа што тие, повеќе или
помалку се и директно применливи како одредби.
Правата на Слобода во уредувањето на договорни односи, со посебни
ограничувања, им овозможува на странките да нивната волја се најде, да ги смени
или укине облигационите односи, давајќи им власт да склучуваат договори или не
со кого сакаат, утврдување на содржината и формата на договорот преку голем
број на слободи (за секоја од страните ).
Принципите на UNIDROIT за меѓународни трговски договори (во
понатамошниот текст UPICC), е сет на принципи ои настанале како резултат на
една потреба – унификација на договорното право, па полето на нивна примена е
суштински идентично, овој документи претендира да стане општ принципи на
договорното право, односно една нова редакција на lex mercatoria. Овој
инструмент се однесува на договорите воопшто, а не само на договорот за
купопродажба.
5
