         U svakom društvu postoje subjekti koji imaju vlast u sociološkom smislu riječi ali
država je ta koja ima legitimnu na normama priznatu moć da prisiljava ljude na određeno
ponašanje.   Dakle,   država   je   najviša   vrhovna   vlast   kojoj   su   svi   pojedinci   i   skupine
podređeni.   Nadmoć   države   nad   ostalim   vlastima   je   njena   osobina   “vlast   nad   vlasti”
iskazuje se i na način što je ona jedan od čimbenika koja normalno priznaje i druge vlasti.

Vrhovnost državne političke vlasti nad svim drugim društvenim subjektima jeste
bitan dio državne suverenosti.

Prema tome vlast je treći element države i kao takva

predstavlja svojstvo države odnosno njenih organa da izdaju obavezna pravila ponašanja
kojima su dužni da se pokoravaju oni na koje se ta pravila odnose.

Naime vlast predpostavlja postojanje odnosa nadređenosti i podređenosti iza koga
stoji kao garant monopol sile. Za monopol pojam vlasti veže se pojam legitimnost koja u
svom izvornom značenju znači da je vlast zasnovana na pravnim normama.
Dakle vlast nije ogoljena sila koja je sama sebi cilj. Sticanje i posjedovanje
legitimnosti je faktička i nepromjenjiva činjenica državne i ona ne mora biti ni objektivna
ni racionalna već i bilo kog razloga postojaće svijest i uvjerenje da su propisana pravila i
primjenjena sila opravdani i da se na njih pristaje. Dakle za postojanje legitimnosti nije
potrebno da ta prihvatljivost postoji kod državljana.

Međutim, odsustvo legitimnosti neće promijeniti suštinu vlasti ni suštinu države ono
će samo biti pouzdan znak da prema obliku ta država nije demokratija već ima neki drugi
oblik, te onda nije država u kojoj postoji vladavina prava nego država u kojoj dominira
vladavina zakona. Veoma često u običnom govoru dolazi do zamjene pojmova legitimitet
i legalitet, vjerovatno što imaju isti jezički korjen (lat. Lex.- zakon), a u pravnom smislu
riječi vidimo da se radi o pojmovima koji imaju sasvim različito značenje.

        Važno svojstvo države jeste suverenost, koja u pravom značenju ukazuje da država
prema drugim državama ima nezavisnu vlast i ravnopravna je sa istima, a to znači da neće
primati   nikakve   naredbe   niti   upustva.   Na   svojoj   teritoriji   državna   vlast   ima   svojstva
vrhovništva tj. sve zajednice i pojedinci na njenom teritoriju joj se moraju pokoravati
odnosno   poštovati   pravila   ponašanja.   Slično   kao   legitimitet   i   suverenost   u   praksi
predstavlja faktičko svojstvo i ono je promjenjiva kategorija. Prema tome znači da je
suverenost generalno svojstvo države.

Suverenost znači da država ima najviše ovlasti da stvara najviše normativne pravne akte.

2. VRSTE DRŽAVNIH OBLIKA

Oblik države je način na koji je ona organizovana, odnosno način organizacije i
povezivanja državnih organa u jednu celinu kao i njihov odnos prema građanima. Postoje
različiti državne organizacije.

Svaka država ima istorijski razvoj i pod uticajem je odgovarajuće tradicije, običaja,
spoljnih veza, karaktera stanovništva, što nesumnjivo ima odraza na usvajanje državnih
oblika, oblika organizovanja države.

Među brojnim oblicima državne organizacije izdvajaju se tri glavne , koje u sebi
sadrže više podvrsta. Glavne tri vrste državnih oblika jesu :



oblici vladavine ;



oblici političkog režima;



oblici državnog uređenja.

Oblici vladavine

su određeni po organizaciji šefa države. Dva oblika vladavine su

monarhija i republika.

Oblici političkog režima

su određeni po odnosu državnog aparata prema većini naroda

( stanovništva). Postoje dva glavna oblika političkog režima : demokratija i autokratija.

Oblici državnog uređenja

određeni su po odnosu između centralnih i ne centralnih

državnih organa. Dva glavna oblika državnog uređenja su : prosta država – čiji su oblici
centralizacija i decentralizacija i složena država – čiji su oblici federacija I konfederacija.

3. PODJELA VLASTI PREMA OBLIKU VLADAVINE

Oblik vladavine zavisi od organizacije šefa države. Šef države je organ koji
predstavlja državu u dva pravca : prema inostranstvu i prema unutra ( u zemlji ) .Šef
države može biti inokosni ili kolegijalni. Oblici vlasti prema obliku vladavine su:



monarhija;



diktatura;



republika;



hilafet.

3.1.

Monarhija

– je takav oblik vladavine u kome se na čelu države nalazi jedno lice

koje dalazi na taj položaj po pravu nasljedstva, izbornim putem ili uzurpacijom. Monarh
je lice sa izuzetnim privilegijama. On nikome ne odgovara niti je potčinjen nikakvim
pravnim propisima. Ni u slučajevima kada su za monarhe propisane pravne norme kojima
je dužan da se pokorava , a to ne učini, nema sankcija protiv njegovog ne pokoravanja.