SADRŽAJ
UVOD
.........................................................................................................................................3
I
ANALIZA
– DEFINISANJE PROBLEMA- FAZA I ..............................................................................4
ISTRAŽIVANJA ZA POTREBE ODNOSA S JAVNOŠĆU................................................4
LIČNI KONTAKTI............................................................................................................6
LIDERI MIŠLJENJA.........................................................................................................6
FOKUS GRUPE...............................................................................................................6
TELEFONSKI KONTAKTI...............................................................................................7
INTERNET........................................................................................................................7
SEKUNDARNE ANALIZE................................................................................................7
ANALIZE MEDIJSKIH OBJAVA......................................................................................7
ANKETE............................................................................................................................9
II STRATEGIJA
– PLANIRANJE I KREIRANJE PROGRAMA- FAZA II ..............................................10
PR PLAN...........................................................................................................................11
III REALIZACIJA
– SPROVOĐENJE PROGRAMA- FAZA III ............................................................13
IV EVALUACIJA
– OCJENJIVANJE PROGRAM
A
- FAZA IV..............................................................13
ZAKLJUČAK.............................................................................................................................................
14
LITERATURA...........................................................................................................................................
15
UVOD
Odnosi s javnošću se definišu kao palniran i trajan napor da se uspostavi i održi naklonost i
razumjevanje između jedne organizacije i ciljne javnosti.U savremenim uslovima poslovanja
privrednih subjekata, u svim djelatnostima, odnosi s javnošću predstavljaju bitnu poslovnu
funkciju,sa krajnjim ciljem postizanja pouzdanosti,renomea,imidža,povjerenja, putem
obavještavanja.
Odnosi s medijima su uvijek predstavljaju važan dio mnogih programa, ali se mnogo više
postiže kada odnosi s javnošću čine sasatavni dio strateškog upravljanja.
Strateški osmišljen proces odnosa sa javnošću odvija se u četiri koraka ili faze. U daljoj obradi ove
tematike objasnit ću neke od osnovnih karakteristika svake od njih.
2
Situacijska analiza
, međutim, sadrži sve pozadinske činjenice o situaciji, njenoj istoriji, onima koji u
njoj na bilo koji način učestvuju ili su njom pogođeni, bavi se analizom
unutrašnjih faktora
– politikom,
procedurama i aktivnostima organizacije vezanim za problemsku situaciju, a podrazumjava i ''reviziju
komunikacije'' u organizaciji da bi se razumjelo kako ona komunicira sa svojim ciljnim javnostima.
Takođe se bavi
spoljnim fatkorima
, odnosno, potrebno je izanalizirati ko je sve uključen u situaciju ili
njome pogođen i nakoji način (šta pojedina javnost trenutno zna, kako razmišlja i kako se poanša?).
Značajno je istražiti i koje informacije ciljne javnosti smatraju značajnima, kako ih koriste, te kako
dolaze do tih informacija?
Za organizaciju je veoma važno da istražuje i mjeri
očekivanja i zadovoljstvo
potrošača
, pogotovo
kada se zna da prosječan nezadovoljan potrošač sa svojim negativnim iskustvom upozna 9 ljudi, a da
prosječan zadovoljan potrošač djeluje u korist organizacije i sa svojim pozitivnim iskustvom upozna 5 do
8 ljudi.
Izuzetno važno je i izmjeriti i
zadovoljstvo zaposlenih
,njihovu informisanost, te organizacijsku
kulturu i klimu, imajući u vidu da 2/3 percepcije o organizaciji čine njeni zaposleni.
Mjerenje imidža
je bitno ze definisanje, sprovođenje i mjerenje efikasnosti svih komunikacijskih
aktivnosti organizacije kojim se organizacija u javnosti želi (re)pozicionirati. Prvo se u ciljnim
javnostima vrši kvalitativno istraživanje kojim se određuju elementi imidža koje ciljne javnosti povezuju
sa osobinama organizacije ili robne marke. Zatim se kvalitativno mjeri imidž da bi se odredilo koje
elemente imidža ciljne javnosti pripisuju organizaciji.
Redovnim
mjerenjem ugleda
, organizacije tačno identifikuju slabe, snažne i kritične elemente svog
ugleda, što je uslov za pripremu uspješnih programa upravljanja ugledom. Budući da istraživanja
pokazuju da oko 60 % ugleda organizacije predstavlja ugled direktora u interesu svake organizacije i
njenog menadžmenta je pažljivo planiranje i
mjerenje ugleda vodećih kadrova organizacije
, koji je
predstavljaju u javnosti.
Postoji još čitav niz različitih istraživanja, poput:
Istraživanja tržišta
(analiza tržišta, trendovi, prognoziranje prodaje, (re)pozicioniranje, SWOT
analiza);
Istraživanja promocije
(motivacijska istraživanja, istraživanja medija, testiranje
komunikacijskih aktivnosti, imena i logotipova, istraživanja efikasnosti komunikacijskih
kampanja ili akcija (oglašavanja ili odnosa s javnošću), komparativna istraživanja
komunikacijskih aktivnosti konkurenata);
Istraživanja potrošača ili stranaka
(segmentacijska istraživanja, istraživanja preferencija
potrošača ili klijenata, istraživanja stavova ptrošača ili klijenata, istraživanja kupovnih navika i
svrha, istraživanja svijesti potrošača o određenim proizvodima ili uslugama, istraživanja
životnih stilova);
Istraživanja javnog mnjenja
, itd.
Neformalne metode
koriste se, uglavnom, za otkrivanje i proučavanje problemskih situacija i
prethodno testiranje programa i strategija. Neke od njih su:
lični kontakti
,
fokus grupe, telefonski kontakt
linije, internet, izvještaji sa terena, analiza pošte, itd
.
4
