UNIVERZITET EDUCONS
FAKULTET ZAŠTITE ŽIVOTNE SREDINE
SREMSKA KAMENICA
SEMINARSKI RAD:
Okvirna konvencija UN o klimatskim promenama
(The UN Framework Convention on Climate Change – UNFCCC)
ANALITIČKI INSTRUMENTI U OBLASTI ŽIVOTNE SREDINE
STUDENT
:
Milan Stojanović Z20/12
PREDMETNI NASTAVNIK
:
dr Hristina Stevanović Čarapina
2
staklene bašte: vodena para, ugljen-dioksid (CO
2
), metan (CH
4
), azotsuboksid (N
2
O) i ozon
(O
3
). Ostali gasovi koji su prisutni u manjim koncentracijama su CFC (hlor-fluor ugljenici
CClF
2
), HCFC (hlor-fluor ugljovodonici CHClF
2
), tetraflourmetan (CF
4
), heksaflouretan
(C
2
F
6
), sumporheksafluorid (SF
6
), azotrifluorid (NF
3
) i dr. Za najznačajnijeg pokretača
globalnog zagrevanja uzima se ugljen-dioksid. Koncentracija ovog gasa u atmosferi značajno
zavisi od čovekovih aktivnosti, odnosno porast koncentracije slobodnog ugljen-dioksida u
atmosferi nastaje usled emisija ovog gasa koje nastaju kao posledica sagorevanja fosilnih
goriva i prevođenjem prirodnih staništa u urbane i poljoprivredne površine. Koncentracija
atmosferskog ugljen-dioksida značajno je porasla u poslednjih nekoliko decenija (slika 1) i to
se dovodi u direktnu vezu sa porastom temperature na globalnom nivou (2,3).
Ovaj nagli rast emisija ugljen-dioksida probudio je svest o neophodnosti postizanja
konsenzusa na globalnom nivou o potrebi smanjena emisija CO
2
u cilju ublažavanja
klimatskih promena. Borba protiv klimatskih promena i smanjenje emisija gasova staklene
bašte postali su prioriteti mnogih zemalja i nacionalnih i međunarodnih organizacija. Osnovni
dokument na osnovu koga se sprovode i koordinišu globalni napori na smanjenju emisija
ugljen-dioksida je Okvirna konvencija Ujedinjenih nacija o klimatskim promenama koja je
donesena 1992. godine na Svetskom samitu u Rio de Žaneiru (2).
Slika 1. Koncentracija ugljen-dioksida (ppm) u periodu 1960-2010. (4)
