FAKULTET VETERINARSKE
MEDICINE
UNIVERZITETA U BEOGRADU
Katedra za bolesti kopitara, mesojeda, živine i divljači
OLIMPIJSKE DISCIPLINE KONJIČKOG SPORTA
>>Seminarski rad<<
Student: Bojan Cvejić 2016/176
Mentor: Prof. Dr Dragiša Trailović
Beograd, januar 2017
1
UVOD
Konjički sport su razne vrste aktivnosti čoveka i konja u obliku
manifestacija te sportske grane. Pripitomljavanje konja uzgajanjem pojavilo se
u primitiivnim ljudskim zajednicama pre početka III milenijuma. Oko 1700.
godine konjske zaprege poznate su u svim zemljama Bliskog i Srednjeg istoka.
U Evropi se pripitomljeni konji pojavljuju u bronzano doba, najpre u
srednjoj Makedoniji. Najstariji arheološki nalaz sa likom konja je nadgrobni
spomeni iz Mikene 1550. p. n. e.
Homer opisuje u Ilijadi (23 knjiga) konjske trke sa visokim nagradama
za pobednika. Izgleda da su Grci upotrebljavali konje za vuču bornih kola, a
tek onda za jahanje. Ksenofont (V. vek p. n. e.) napisao prvo stručno delo o
uzgajanju konja i jahanju (Περί ίππιχής). Može se reći da je konj antičkim
Grcima mnogo više služio za ratne pohode i za razna takmičenja nego za
poljoprivredu ili saobraćaj. U mnogim grčkim gradovima postojali su
hipodromi, od kojih su mnogi mogli primiti na desetine hiljada gledalaca.
Najpoznatiji od njih bio je hipodrom u Konstantinopolju, delimično sačuvan,
mogao je da primi 80.000 gledalaca.
Slika 1 :Hipodrom u Konstantinopolju
Kod starih naroda Asiraca, Vavilonava, Grka, Rimljana i dr.
održavale su se i bile vrlo omiljene trke bornih dvokolica sa dvopregom (lat.
biga) i četveropregom (lat. qvadriga).
Na Olimpijskim igrama u Grčkoj 680. p. n. e. održane su prvi put
trke bornih dvokolica sa četvrtopregom, a 648. p. n. e. trke jašućih konja.
Upotrebom sedla i uzengija jahanje dobija se sve veći zamah i sve se
više praktikuje. Konjica postaje glavna udarna snaga svih vojska, pa se jahanje
sve više ceni. Posedovanje konja važilo je uvek kao znak relativnog bogatstva.
