Opca i medijska komunikologija

SEMINARSKI RAD IZ PREDMETA

OPCA I MEDIJSKA KOMUNIKOLOGIJA

UVOD...................................................................................3

1.Komuniciranje..........................................................................................4-5

2.Podjela komuniranja kroz historiju.....................................................................5
2.1 Komunikacija u prahistoriji .............................................................................5-6
2.2 Komunikacija u starom vijeku .......................................................................7
2.3.Komunikacija u srednjem vijeku ....................................................................8-9
2.4 Komunikacija u novom vijeku .......................................................................10-11
2.5 Komunikacija u savremenom dobu ..............................................................12-14
3.Anticke civilizacije ............................................................................................15
3.1.Srednji i Bliski istok........................................................................................15
3.2 Kina i Indija....................................................................................................16
3.3.Grcka i Rim....................................................................................................16

4.Epoha interpersonalnog govora..............................................................16

4.1 Dominacija govora.........................................................................................16
4.2 Jezik kao osnovno sredstvo komuniciranja .................................................. 17
4.3 Nastanak politickog govora .......................................................................... 18
4.4 Mediji..............................................................................................................18-19

5.SAZETAK.................................................................................................20
6. ZAKLJUCAK ...........................................................................................21
7.LITERATURA...........................................................................................22

Uvod

1.Komuniciranje

Pojmovno određenje

Iako je komuniciranje među ljudima staro koliko i samo postojanje čovjeka tek je savremena komunikološka
nauka uočila bitnost istraživanja razvoja komuniciranja, posebno novinarstva.Istraživanje komunikološke
historije ima teorijske i praktične implikacije: teorijske jer uvećava znanje o jednom fundamentalnom
društvenom fenomenu a praktične jer omogućava korištenje komunikoloških iskustava proteklih
generacija.Sama sintagma HISTORIJA KOMUNICIRANJA sadrži dva dijela. Historija je nauka
koja proučava prošlost ljudskog društva oslanjajući se na tri izvora:
Pisani tragovi ;

Materijalne spomenike ;

I usmena predanja .

Pisani tragovi se smatraju najpouzdanijim jer najtačnije govore o prošlosti. Pisani tagovi su
uglavnom domaći i strani zapisi o zemljama, putopisi, državni dokumenti, literarna ostvarenja i sl. Materijalni
spomenici: građevine, uređaji, oruđa, oružja, posuđe, nadgrobni spomenici predstavljaju dokaz o
organizaciji, razvijenosti, stupnju kulture, vjeri, običajima nekog naroda ili određenog područja.
Usmena predanja služe kao dopunski sporedni izvor saznanja o prošlosti a to su uglavnom predanja koja se
prenose sa koljena na koljeno pismenim ili usmenim putem(legende, mitovi, priče).Drugi dio te sintagme čini
pojam komuniciranje, ( lat istovremeno sabrati, složiti, dijeliti nešto s nekim, posavjetovati se, dogovoriti se) je
društveni proces u kojem se ostvaruje jedna odosnopvnih karakteristika čovjeka kao društvenog bića.Postoje
dvije vrste komuniciranja; materijalno i duhovno. Materijalno, tehničko komuniciranje je ono koje se
odnosi na saobraćaj, promet tehničkih sredstava (željeznica,telefon itd.).Duhovno, društveno
komuniciranje je operiranje znakovima pomoću kojih se ljudi sporazumjevaju. Ti znakovi mogu imati
informativnu, edukativnu, rekreativnu ili propagandnu funkciju.Često se termini komuniciranje i informisanje
tretiraju kao sinonimi, dok je komuniciranje aktivnost operiranja znakovima pomoću kojih se ljudi
sporazumjevaju, informacija je samo jedan od sadržaja tog procesa. Informacijom posredujemo
događaj ili doživljaj tako što se opisuje za javnost u obliku vijesti, članka, komentar, reportaže.
Informacija je stoga jedan od najvažnijih elemenata komunikacije.Jedan od najvažnijih aspekata
komuniciranja u svim fazama razvoja civilizacije su MEDIJI,odnosno posrednici preko kojih se distribuiraju
komunikativni sadržaji između učesnika ukomunikaciji (medijum lat posrednik,prenosnik). Mediji preko kojih
se posreduju informacije ili poruke velikim grupama recipijenata nazivaju se MASOVNI MEDIJI (mas-
mediji) ili mediji masovnog komuniciranja. Historija komuniciranje ima vremensko određenje, domen njenog
interesovanja je komuniciranje, posebno mas-mediji u povijesnom razdoblju čovječanstva dakle od postanka
čovjeka do danas. Historičari taj period dijele na više faza: Stari vijek, Srednji vijek, Novi vijek. Moguća je i
podjela historije i prema kriteriju stanja ljudske kulture pa tako razlikujemo period predcivilizacije i
vrijeme civilizacije. Predcivilizacijski ili predhistorijski period i djeli se na kameno doba i doba
metala. Kameno doba ima dvije faze : starije kameno doba (paleolit) imlađe kameno doba (neolit). u tom
periodu ljudi se razvijaju, privikavaju na nove klimatske promjene, razvijaju primitivna oruđa,

naseobine i sl. Pronalaskom metala počinje bavljenje stočarstvom, zemljoradnjom. Instinkt
samoodržanja i nužnost zadovoljavanjua potreba pojedinaca i ljudskih zajednica osnova su
razvoja komuniciranja ljudi.Sporazumjevanje u najranijim vremenima ostvaruje se
najjednostavnijim komunikacijskim znakovima, odnosno sistemom optičkih i akustičkih
kodova. Optički su : mimika, gest, pokret,a akustički : zvuk, šum, krirk, riječ i sl. To je
prapočetak komuniciranja. Nakon toga upotrebljavaju se sredstva koja pojačavaju te kodove –
svjetlosni znaci kao loženje vatri, dimni signali te zvučni signali bubnjevi, trube, rogovi od
životinja isl.Razvijanjem trgovačkih puteva dolinama rijeka doprinosi većoj potrebi za
širenjem informacija i saznanja .

2. Podjela komuniciranja kroz historiju

2.1 Komunikacija u prahistorijsko doba

U početku, ljudi su živJeli u pećinama, komunicirali su samo govorom, koji se u glavnom
bazirao na lov i pronalaženje hrane.Tokom vremena čovjek je polako napredovao i
usavršavao govor. Kako su prolazile godine, čovjek je otkrio vatru, i pomoću gareži crtao na
zidove pećina svoj život a po najviše lov. Od rogova životinja koje je lovio, pravio je šuplje
duvačke instrumente čiji je zuk ponekada označavao početak lova ili okupljanje. Čovjek je
uvidio da se dim od vatre može iskoristiti kao komunikacija na velike daljine. Svako
ispuštanje određenog broja oblačaka dima imalo je svoje značenje. Tako su osvetljene lomače
za redom na liniji brda. Ali, takvi uređaji su samo u stanju da prenese veoma ograničene
pripremljenih signale, kao što je 'opasnost' ili 'pobjede´.U Egiptu ljudi su imali svoje pismo,
(slikovno pismo) koje se sadržalo od sličica raznih predmeta i životinja(pisano na papirusu).
Pripovijedanje je korišćeno kao jedna vrsta komunikacije dok još nije bilo knjiga.To je bio
način za porodice i zajednice da prenose informacije o njihovoj proslosti.Bubnjevi su bili
takođe jedan od nacina da se prenese informacija susednim plemenima i grupama. Zvuk
bubnjeva je govorio o nekoj zabrinutosti ili o nekom događaju o kome oni treba da znaju.