UNIVERZITET U TUZLI
EKONOMSKI FAKULTET
SEMINARSKI RAD
ORGANIZACIJSKA KULTURA
Predmet: Uvod u metodologiju ekonomskih istraživanja
Mentor: Dr. sc. Sejfudin Zahirović, red. prof.
Studentica: Lejla Kuduzović
Indeks broj: 3/ 77- I/ 16
Tuzla, juni 2017.
UVOD
Pojam organizacijske kulture u naučnoj literaturi nije nov, ali bitniji značaj je dobio tek krajem
1970- tih. Iako je sam pojam izrazito populariziran posljednje dvije decenije, još uvijek je teško
dati općeprihvaćenu definiciju, zbog kompleksnosti pojma, odnosno svih segmenata organizacije
kojim je sadržan. Predstavlja vrlo važan dio interne sredine svake organizacije, sastoji se od niza
vrijednosti, vjerovanja, ponašanja, običaja i navika, što pomaže članovima iste da razumiju šta
ona znači, kako obavlja stvari i što smatra važnim. S obzirom da organizacijska kultura
preslikava uzorak skupnih ubjeđenja i vrijednosti koja oblikuju značaj institucije za njene
članove u dalja pravila njihovog ponašanja, kao bitan segmenat izdvaja se pitanje o stvarnoj
relevantnosti navedenog pojma za postojeća preduzeća te njegovom uticaju na uspješnost i
efikasnost, od strane menadžmenta.
Predmet istraživanja u radu je uloga organizacijske kulture u funkconisanju i ostvarivanju
dinamike unutar svake organizacije. Pojam organizacijske kulture kao jedna od stavki koje čine
organizacijsku dinamiku, ima primarni uticaj na istu zbog svoje sveobuhvatnosti te učinka na
efikasnost preduzeća, jer reguliše ponašanje članova organizacije koje ima vrlo bitnu ulogu u
ostvarivanju produktivnosti. Orijentirana je i na akciju, ljude, vrijednosti, uspjeh i jednostavnu i
fleksibilnu organitaciju. Savremeni uslovi poslovanja podrazumijevaju stalne aktivnosti
menadžmenta na otklanjanju uočenih organizacijskih promjena, koje su sastavni dio svakog
preduzeća i organizacije, kao i razvijanje novih organizacionih modela, procesa i odnosa koji se
zasnivaju na analizi svih spoljnih i unutrašnjih situacionih faktora, na čijim temeljima se i razvija
organizacijska dinamika. S obzirom da dinamika organizacije može imati različite oblike,
zavisno od preduzeća i njenih činioca, razvoj i rad na organizacijskoj kulturi može doprinijeti što
boljem ishodu funkcionisanja preduzeća i njegovoj efikasnosti i uspješnosti, jer predstavlja
temelj svake organizacije i formiranje klime unutar iste. Shodno navedenom, organizacijska
dinamika i organizacijska kultura su vrlo usko vezane i zavisne su jedna od druge, uzimajući u
obzir da organizacijska kultura ima primarnu ulogu u oblikovanju forme organizacije.
Opći cilj istraživanja tematike organizacijske kulture se bazira na centralnom pitanju koje je već
utvrđeno, a ono je predstavljeno odnosom menadžmenta o prema istom, njegovom rukovođenju
te uspostavljanju ravnoteže unutar preduzeća kako bi interna sredina bila produktivnija,
organizacija efikasnija, a tolerancija prema promjenama bivala sve veća. Iz navedenog proizilazi
da je neosporivo da se organizacijskoj kulturi treba posvetiti više pažnje i popularizirati je kroz
nivoe upravljačkog menadžmenta koji predstavlja sistem vođenja i upravljanja preduzeća, kako
bi bili postignuti željeni rezultati.
Naučnoistraživačke metode koje su korištene u istraživanju i proučavanju problema i predmeta
istraživanja su: analiza, dedukcija i sinteza. Prilikom proučavanja izvora i opracionalnog
određenja predmeta istraživanja korištene su metode analize i dedukcije, nakon čega je sav
relevantan materijal sjedinjen u konciznu i jasnu cjelinu putem metode sinteze.
Seminarski rad pored uvoda, zaključka i korištene literature sadrži i tri poglavlja. Prvo poglavlje
se odnosi na organizacijsku dinamiku, drugo na opće komponente organizacijske kulture, dok je
u trećem poglavlju definisano tumačenje organizacijske kulture, kroz različite tipologije.
