PREDUZETNIČKI MENADŽMENT
TEHNIČKI FAKULTET
ČAČAK
SEMINARSKI RAD
Predmet: EKOLOŠKI MENADŽMENT
O T P A D N E V O D E
Mentor: Student:
Prof. dr Branka Jordovic
Milica Mraković
Broj indeksa: 601/2008
Čačak, mart, 2010. godina
S a d r ž a j
1.
KARAKTERISTIKE ZAGAĐENIH (OTPADNIH) VODA
2
1.1. Zagađivači vode
2
1.2. Rastvoreni gasovi
2
1.3. Pokazatelji koncentracije organskih komponenata u otpadnim vodama
2
1.4. Hemijski potrebna količina kiseonika (HPK)
2
1.5. Biohemijska potrošnja kiseonika (BPK)
3
2.
SISTEMI OBRADE OTPADNIH VODA
4
2.1. Opšte o obradi otpadnih voda
4
2.1.1. Objekti i uređaji za mehaničko prečišćavanje otpadnih voda
4
2.1.2. Rešetke
5
2.1.3. Hvatači masti i ulja
6
2.2. Primarno taloženje
6
2.3.Koagulacija i flokulacija
7
3.
PROCESI I OPREMA ZA BIOLOŠKO PREČIŠĆAVANJE OTPADNIH
VODA
8
3.1. Opšte o biološkom prečišćavanju otpadnih voda
8
3.2. Proces sa aktivnim muljem
9
3.2.1. Karakteristike aktivnog mulja
11
3.2.2. Vrste procesa sa aktivnim muljem
11
ZAKLJUČAK
13
LITERATURA
14
2
Slika 1 Prikaz metoda merenja koncentracije organskih komponenata u
otpadnim vodama
HPK
je hemijski potrebna količina kiseonika za oksidaciju organskih komponenata
i neorganskih soli, i predstavlja pokazatelj zagađenosti otpadnih voda.
1.5. Biohemijska potrošnja kiseonika (
BPK
)
BPK
karakteriše biološku aktivnost otpadnih voda i predstavlja glavni pokazatelj
zagađenosti otpadnih voda.
U biološki nerazgradive organske materije spadaju: celuloza, ugljena prašina,
lignin, tanin i dr. Potrebna količina kiseonika proporcionalna je prisutnoj količini
organskih materija.
Slika 3. Biohemijska potrošnja kiseonika u zavisnosti od vremena za tri različite
temperature, 1 - prva faza, 2 - druga faza.
4
Količina kiseonika koju mikroorganizmi troše za potpunu oksidaciju ugljenika i
vodonika do ugljendioksida i vode zove se potpuna biohemijska potrošnja kiseonika
(
BPKpot
).
BPK
je osnovni pokazatelj koji služi i kao indikator pretpostavljenog uticaja
zagađenih voda na vodu prijemnika u kome dolazi do sniženja sadržaja rastvorenog
kiseonika.
2. SISTEMI OBRADE OTPADNIH VODA
Nema jedinstvenog sistema obrade otpadnih voda (OV) jer svaka OV ima posebne
karakteristike, što se posebno odnosi na industrijske OV. Koriste se sledeći osnovni
postupci:
1
-
mehanička prethodna obrada,
-
fizičko-hemijska obrada i
-
biološka obrada.
2.1. Opšte o obradi otpadnih voda
Metode za prečišćavanje otpadnih voda mogu se klasifikovati, prema obliku
prisutnih zagađujućih supstanci, na sledeći način:
2
Moguća je i klasifikacija metoda prema prirodi procesa na: fizičke, hemijske,
biološke. Fizičke metode prečišćavanja obuhvataju: rešetke, taloženje, filtraciju,
membrane, termičke metode. Hemijske metode obrade su: koagulacija, flotacija,
neutralizacija, aeracija, oksidacija, dezinfekcija, adsorbcija itd. U biološke metode obrade
otpadne vode ubrajaju se: aerobne i anaerobne metode.
2.1.1. Objekti i uređaji za mehaničko prečišćavanje otpadnih voda
Mehaničkim (ili fizičkim) prečišćavanjem uklanjaju se: grube primese, inertan
materijal i jedan deo biološki razgradljivih sastojaka iz otpadne vode. Mehaničko
prečišćavanje se vrši pomoću: rešetki, sita, taložnika za pesak, hvatača masti, primarnih
taložnika i bazena za izjednačavanje protoka i sastava otpadne vode.
Mehaničko prečišćavanje se primenjuje za:
3
- prethodno prečišćavanje otpadnih voda na postrojenju za prečišćavanje,
1
Šećerov Sokolović, R., Sokolović, S., Inženjerstvo u zaštiti okoline, 2002. str. 123
2
Veselinović D., Gržetić I., Đarmati Š., Marković D., Stanja i procesi u životnoj sredini, 1995. str. 325
3
Rajaković, Lj., Savremene metode za prečišćavanje vode, 2002. str. 74
5
