Pljosnati crvi

UNIVERZITET U ISTOCNOM SARAJEVU

PEDAGOSKI FAKULTET U BIJELJINI

SEMINARSKI RAD

Tema:

PLJOSNATI CRVI

Predmet:

OSNOVI BIOLOGIJE I EKOLOGIJE

Mentor: Student:

Dr Mitar Novakovic

Sadrzaj :

Uvod……………………………………………………………… 3

Pljosnati crvi………………………………………………………4

Monogenea……………………………………………………….. 5

Metilji…………………………………………………………….. 7
.

Pantljicare………………………………………………………... 11

Zakljucak………………………………………………………… 13

Literatura ……………………………………………………….. 14

Pljosnati crvi i nematode imaju slicne anatomske karakteristike koje odrazavaju slicne
fizioloske potrebe i funkcije. Spoljni pokrivac crva je kutikula ili sjemena opna. Uocljivi
vanjski dijelovi metilja i cestoda su sisaljke i lazne sisaljke. Nekoliko vrsta muskih
nematoda posjeduju dodatne reproduktivne organe koji predstavljaju vanjske
modifikacije kutikule. Okom iskusnog posmatraca mogu se primijetiti unutrasnji sistemi
za ishranu, izlucivanje i reprodukciju. Pantljicare su jedinstvene po tome sto nemaju
probavni trakt. To znaci da hranjive sastojke mora da apsorbuje kroz kutikulu. Krvni
metilji i nematode su dvopolni. Sve ostale vrste metilja i pantljicara koje napadaju
ljudsko tijelo su hermafroditi. Uz nekoliko izuzetaka, odrasli metilji, cestode i nematode
legu jaja koja se prenose izlucevinama i sekretima domacina. (1)
Klasifikacija i identifikacija parazitskih crva je zasnovana uglavnom na morfoloskim
karakteristikama , mada se drugi faktori , kao sto su domacin , distribucija, lokacija i
zivotni ciklus , mogu uzeti u obzir . Poslednjih godina postoje klasifikacije na osnovu
molekularnih istrazivanja, za koje se smatra da su blize filogenetskom sistemu.
Medjutim, njihova upotreba dovodi do problema kod identifikacije, jer se klasifikacije
zasnovane na molekulima i morfologiji rijetko u potpunosti slazu. Koristeci molekularnu
klasifikaciju dolazi do problema prepoznavanja, ili tezeg prepoznavanja odredjenih grupa
koristenjem morfoloske klasifikacije. (2)

Pljosnati crvi

U pljosnate crva spadaju parazitske i neparazitske grupe. Oni su bilateralno simetricni,
obicno nemaju tjelesnu supljinu, sastoje se od tri glavna sloja celija. Obicno nemaju anus
i vecinom su hermafroditi. Neparazitske grupe koje nazivamo Turbelarije, nisu ovdje
opisane ali sadrze male grupe parazitskih oblika i vrsta. Parazitski pljosnati crvi formiraju
grupu Neodermata koja se sastoji od tri razlicite klase koje imaju za zajednicko
sincitijalni tjelesni pokrivac, neoderm ili kutikulu, nastao iz mezodermalnih celija. Tri
grupe su Monogenea, Trematoda (metilji) i Cestoda (pantljicare). Ove klase se mogu
razlikovati u smislu morfologije i zivotnog ciklusa jer postoje mnoga odstupanja. (2)
Na speciaciju neparazitskih crva (razvrstavanje) najvise uticu dva mehanizma:
alopatrijsko razvrstavanje koje je proizaslo iz reproduktivne izolacije zbog ekstrinzicnih
faktora kao sto su geografske barijere (3) i nealopatrijsko razvrstavanje kao sto je
simpatrijsko razvrstavanje koja zahtijeva intrinzicne barijere za reproduktivnu izolaciju
(4)
Kod parazita, specijacija je obicno povezana sa istorijom evolucije njihovih domacina
gdje iz podjele domacina proizilazi podjela parazita kada je prvobitna vrsta domacina
naslijedila parazitsku populaciju koja se razlikuje od populacije kod prethodnog
domacina, iste vrste.(5) Zbog toga, alopatrijska specijacija parazita se moze pojaviti kada

ekstrinzicne barijere sprijece parazitsku reprodukciju medju izolovanim populacijama
domacina. Na primjer kada su populacije domacina geografski izolovane.
Sa druge strane, simpatrijska izolacija (geografska simpatrija, unutar simpatrije domacina
ili unutar simpatrije mikrosredine) se moze pojaviti kad je populacija parazita izolovana
intrinzicnim barijerama (6) i time nezavisna od promjena specijacije domacina.
Specijaciju kod parazita najbolje objasnjava njihov zivotni put, kao sto je specificnost
domacina. Parazit koji zivi na jednom domacinu smatra se posebnim a parazit koji zivi
na vise domacina smatra se opstim.(7)
Bruks i MekLinan (5) su pretpostavili da su kolonizacija novih vrsta domacina sto
podrazumijeva promjenu domacina, i time uzrokovana specijacija, usko povezane sa
stepenom specificnosti domacina , gdje se pretpostavlja opet, da je kospecijacija i
unutrasnja specijacija domacina mnogo cesca kod parazita koji imaju uzi krug domacina.
Npr. kod vaske koja parazitira na misevima a koja ima visoko specificnog domacina,
kospecijacija se smatra najvaznijim dogadjajem specijacije. (8)

Monogenea

Monogenea (mali broj naucnika ga naziva i Monogenoidea, ali koristenje ovog imena bi
trebalo izbjegavati iz nekoliko razloga a najvazniji je zbog sufiksa za familiju) je grupa
od 6000-7000 vrsta koja su uglavnom ektoparaziti (vanjski paraziti) riba, posebno na
skrgama i kozi, a ponekad i na drugim vodenim organizmima kao sto su amfibije. Manji
broj vrsta se pojavljuje i kao endoparaziti (unutrasnji). Vecina vrsta Monogenea (Slika
2.) su veoma specificne u pogledu domacina i obicno su ogranicene na odredjene
domacine sa kojima su koevoluirale. Uobicajen je zivotni ciklus koristenjem cilijarnih
larvi za prenosenje. Medjutim girodaktili su neobicni po tome da su viviparozni (jedinka
se razvija u tijelu roditelja) tj. da svaki crv radja potpuno razvijenu jedinku crva koji
moze da ima trecu generaciju koja se razvija u njemu (poliembrion) tako da se njihova
populacija razvija veoma brzo. U slatkovodnoj fauni Monogenee dominiraju dvije vrste:
Girodaktili i Daktlogiri sa 900+ i 400+ osnovnih vrsta. (3)