Evropsku Uniju mnogobrojni poistovjećuju sa federacijom, dok neki pak smatraju da je ona više od tek konfederacije zemalja. Međutim, ona je u biti jedan jedinstven, neprekidan proces koji i danas traje. Njezina se struktura ne uklapa ni u jedan tradicionalni pravni sistem. Ona je historijski jedinstvena cjelina, a njezin sistem odlučivanja se unazad 60-ak godina konstantno razvijao.
Temelj sekundarnog zakonodavstva EU čine uredbe, direktive i preporuke koje su usvojile institucije EU. Te institucije su Europsko Vijeće, Europska komisija, te Europski parlament, o čijoj ulozi, značaju, sastavu, radu, legislativnoj moći te samom odnosu sa gore navedenim institucijama o čemu ćemo u našem eseju opširnije govoriti.
Evropski parlament jedino je tijelo na nivou Unije koje se neposredno bira. Nastao je pod nazivom Skupština, u vrijeme kada je nastala i prva Evropska zajednica, a njen sastav su činili delagati nacionalnih parlamenata. Od 1979. godine, zastupnici u Evropskom parlamentu biraju se na izravnim izborima svakih 5 godina. Sjedište Parlamenta je u Strasbourgu (Francuska), gdje se održavaju mjesečne plenarne sjednice dok se sastanci parlamentarnih odbora i sve dodatne plenarne sjednice održavaju u Bruxellesu. Administrativna služba smještena je u Luxembourgu. Budući da je politički legimitet ovog tijela kroz godine rastao, jačala je i njegova uloga u političkom i pravnom sistemu EU.
