Fakultet zdravstvenih studija Bihać
Univerzitet u Bihaću
Sanitarno inžinjerstvo
SEMINARSKI RAD
KOMUNIKACIJSKE VJEŠTINE
TEMA: Razvoj pisma i govorne kulture
Bihać, maj 2018.
SADRŽAJ
UVOD .......................................................................................................
1
RAZVOJ PISMA ......................................................................................
2
VRIJEDNOST GOVORA ........................................................................
4
RAZVOJ PISMA KROZ HISTORIJU .....................................................
5
SREDNJOVJEKOVNA i SLAVENSKA PISMA ....................................
7
VREDNOTE GOVORNOG JEZIKA .......................................................
8
ZAKLJUČAK ...........................................................................................
10
LITERATURA ..........................................................................................
11
RAZVOJ PISMA
U toku historijskog razvoja ljudske civilizacije, naročito u prahistoririjsko doba, javila se
potreba za „zabilježavanjem“ ljudskih misli. Iz tog razloga iz vremena prahistorijskog doba
imamo nasljeđe u obliku slika koje se nastale na zidovima pećina. Svrha tog "pisma" nije bilo
sporazumijevanje u današnjem smislu, već su ti crteži bili povezani s magijsko – obrednim
radnjama, pokušavajući prizivati ili otjelotvoriti likove i scene koje bi prikazivali. U toku
razvoja pismo je prošlo kroz 3 faze :
a.) piktografsko (slikovno)
b.) ideografsko (pojmovno)
c.) fonetsko (glasovno).
Piktografsko (slikovno) pismo – nastaje kada sličice dostignu određeni stepen stilizacije, i
kada se takav slikovni pojam dogovorno počinje dosljedno upotrebljavati uvijek za isti pojam.
Već se u prahistoriji pećinski čovjek koristio takvim oblikom komunikacije. Zatim se različite
sličice dovode u uzajamni odnos i stvaraju asocijaciju. Takav početak slikovnog pisma i pisma
uopšte zovemo piktografija. Ovi znaci (piktogrami) označavaju upravo ono što crtež predstavlja
i nisu vezani za specifični glasovni sklop riječi u pojedinom jeziku. Čine osnovu pisma kod
starih Egipćana, Sumera, Kineza i Maja, ali se u izvjesnim prilikama koriste i danas (na primjer
u saobraćajnim znacima). Piktogrami nemaju jedinstveno značenje i pružaju mogućnost
različitog tumačenja (čitanja) slike.
Ideografsko (pojmovno) pismo – obogaćivanjem sadržaja jezika traže se znaci koji, po
dogovoru, označavaju apstraktne pojmove koje je nemoguće doslovno crtežom izraziti.
Ideogrami su šematiziraniji oblici slikovnog predstavljanja koji postaju nosioci pojedinih riječi
i pojmova koji se mogu dovoditi u odnose i stvarati asocijacije na apstraktne, afektivne i
relacione pojmove. Tako se, na primjer, kod kineskog pisma ideogram "hao" koji označava
"dobro" i "ljubav" gradi udruživanjem sličica majke i djeteta; "pjevati" je složen od ideograma
ptice i usta, a dvije žene = svađa. Ovo su u početku znaci koji se po spoljašnjem izgledu ne
razlikuju od piktograma, ali im je promijenjen smisao. Kasnije od slike pojednostavljenjem
postaju apstraktni grafički znaci koji imaju značenje određenih pojmova.
