Reciklažaje podjednako važna u domenu industrijskog kao i u domenu komunalnog otpada,
budući da se, i u jednom i u drugom slučaju ostvaruju izuzetno značajni tehnički, ekološki i
ekonomski efekti. Svakako najznačajniji od njih su: drastično smanjenje količina industrijskog i
komunalnog otpada koji se moraju odložiti na sanitarne deponije, čime se vek korišćenja
deponija produžava i značajno usporava proces iscrpljivanja prirodnih resursa i emisije iz
deponija.

Reciklaža nije samo sredstvo očuvanja životne sredine, već i značajna grana i delatnost koja
može bitno generisati trajne ekonomske koristi, jer čak 70% otpada ima upotrebnu vrednost, što
znači da se može reciklirati. Razvijene zemlje recilažom ostvaruju promet od čak 160 miliona
dolara godišnje, i pri tome zapošljavaju 1,5 miliona ljudu širom planete. Pored ovih, važno je
pomenuti i sledeće pozitivne osobine reciklaže:



Dovodi do manjeg korišćenja sirovina, čime se štite neobnovljivi ili teško obnovljivi
prirodni resursi od nekontrolisane potrošnje



Smanjuje uticaj otpada na zagađenje



Čini životnu sredinu lepšom i čistijom



Štedi prostor u prirodi koji bi bio uništen za deponije otpada



Štedi novac



Smanjuje količinu energije koja bi se potrošila pri proizvodnji novog proizvoda.

Kako su danas reciklirani proizvodi sve više prisutni, a isto tako i materijali koji su pogodni za
reciklažu, javila se potreba za identifikacijom, odnosno obeležavanjem takvih proizvoda.

Potrošači i dobavljači, posebno u industrijskim zemljama, sada donose odluke o kupovini
proizvoda zasnovane ne samo na ključnim faktorima kvaliteta, cene i raspoloživosti, već i na
ekološkim aspektima. To uključuje ekološke uticaje koji se mogu dogoditi pre, za vreme i nakon
proizvodnje nekog proizvoda tj. tokom celokupnog životnog veka proizvoda. Ekološki sertifikat
ili „eko-označavanje", kako se uglavnom naziva, je pronalaženje načina za smanjenje uništavanja
okoline koje nastaje na svim područjima ljudske aktivnosti. Te aktivnosti uključuju proizvodnju,
marketing, potrošnju, korišćenje i odlaganje proizvoda.

Šeme za „eko-označavanje" razvijene su u mnogim delovima sveta kako bi služile kao vodič
ekološki svesnim građanima u izboru proizvoda. Iako su šeme još uvek dobrovoljne,
omogućavaju jake marketinške uticaje: proizvodi sa eko-etiketom imaju neospornu prednost na
tržištu. Preferiranjem takvih proizvoda na tržištu podstiču se i ostali proizvođači na
redizajniranje svojih proizvoda, ambalaže i procesa, kako bi ekološki bili što prihvatljiviji i tako
konkurisali za eko-etikete.

B. Dalmacija, Z. Tamaš, S. Rončević: Tehnologija zaštite životne sredine, PMF, Novi Sad, 2008.