4
1.
POJAM I VRSTE OTPADA
Otpad predstavlja svaku materiju ili predmet koju je njen vlasnik odbacio, ima nameru
da je odbaci ili je dužan da je odbaci. Otpad može nastati na različite načine: tokom
ekstrakcije sirovina, preradom sirovina u poluproizvode ili gotove proizvode, tokom
procesa potrošnje gotovih proizvoda i tokom drugih ljudskih aktivnosti.
Vrste otpada u smislu ovog Zakona o upravljanju otpadom jesu:
1
1) komunalni otpad (kućni otpad);
2) komercijalni otpad;
3) industrijski otpad.
Otpad iz stava 1. ovog člana, u zavisnosti od opasnih karakteristika koje utiču na zdravlje
ljudi i životnu sredinu, može biti:
1) inertni;
2) neopasan;
3) opasan.
Kriterijumi koji se koriste za ovo razvrstavanje su mesto nastanka i svojstva otpada.
Zavisno od mesta nastanka može biti komunalni ili kućni, komercijalni i industrijski
otpad.
Komunalni otpad predstavlja otpad koji nastaje u domaćinstvima i u proizvodnim i
uslužnim delatnostima i on je po svojstvima je sličan tom koji nastaje u domaćinstvima.
Komunalni otpad nastaje obavljanjem dnevnih aktivnosti, te s obzirom da nastaje
svakodnevni, i postupanje sa ovim otpadom predstavlja najveći problem.
Proizvodni otpad predstavlja otpad u proizvodnom procesu u industriji, preduzetništvu
ili srodnim delatnostima, građevinarstvu, rudarstvu, poljoprivredi, hemijskoj industriji i
sl. .
Posebnu kategorija otpada čini onaj otpad čije upravljanje je propisano posebnim
pravilnicima i propisima. Tu spadaju ambalažni otpad, otpadni električni i elektronski
uređaji i oprema, vozila kojima je istekao životni vek, otpadne gume, infektivni otpad iz
zdravstvenih ustanova, otpadna ulja, mulj iz uređaja za pročišćavanje otpadnih voda, itd.
1
ZUO, Član 7.
5
Zavisno od svojstava otpada, otpad se može podijeliti na opasni, neopasni i inertni otpad.
U opasni otpad spada svaki onaj otpad koji sadrži materije koje poseduju neko od ovih
svojstava: eksplozivnost, reaktivnost, zapaljivost, nadražljivost, štetnost, toksičnost,
infektivnost, kancerogenost, svojstvo oksidacije, svojstvo nagrizanja i svojstvo
otpuštanja otrovnih gasova hemijskom reakcijom ili biološkom razgradnjom
Komunalni, industrijski, ambalažni, građevni, električni i elektronski otpad i otpadna
vozila svrstavaju se u opasni otpad, ako imaju neko od svojstava opasnog otpada.
U neopasni otpad spada onaj koji je po sastavu i svojstvima determinisan kao neopasan,
tj. on nema svojstva opasnog otpada i nije štetan za okolinu i zdravlje čoveka.
Najbitniji cilj upravljanja otpadom je izbegavanje i redukcija nastajanja otpada i
smanjenje opasnih svojstava otpada čiji se nastanak nije moguće sprečiti.
