AKADEMIJA STRUKOVNIH STUDIJA JUŽNA SRBIJA
LESKOVAC
Seminarski rad
Predmet: Menadžment turističkih destinacija
Tema: Republika Bugarska
Profesor:
Student:
Prof.dr Predrag Stamenković
Stojiljković Aleksandra 13668/17
1
Leskovac, 2020
S A D R Ž A J:
1. Uvod............................... ......................................................................... .....................3
2.Etimologija i istorija Bugarske.................................................................................4
3.Geografija Bugarske...............................................................................................5
4. Najveći gradovi.....................................................................................................7
4.1 Sofija.........................................................................................................7
4.2 Plovdiv......................................................................................................8
4.3.Varna........................................................................................................9
4.4 Burgas.......................................................................................................11
5. Turizam u Bugarskoj............................................................................................11
6.Kultura................................................................................................................12
7. Zaključak .......................................................................................................... 13
Literatura ................................................................................................. 14
2
2. Etimologija i istorija Bugarske
Naziv Bugarska potiče od Prabugara, plemena turkijskog porekla koji su osnovali zemlju. Poreklo
etnonima Bulgar, ko je bio originalni naziv za Prabugare, je i dalje nejasno, pa zato za njega ima više
pretpostavki. Prema jednoj od pretpostavki naziv je izveden iz praturkijske reči bulga sa značenjem
mešati, tresti, mrdati ili izmešan narod. Po drugoj pretpostavci ime dolazi od reči bulgak koja znači
revolt, poremetiti, odnosno pobunjenici. Na osnovu nekih izvora, spomenute reči potiču od reke Volge,
gde su jedno vreme Prabugari bili naseljeni, dok drugi izvori govore da reč bulga označava životinju
čijim krznom su Prabugari trgovali u svojoj pradomovini — Centralnoj Aziji.
Bugarska je na Balkanu imala snažne srednjovekovne države — Prvo bugarsko carstvo sa
prestonicama u Pliski, Preslavu i Ohridu (VII-XI v.) i Drugo bugarsko carstvo sa prestonicom Veliko
Trnovo u XII-XIV veku. U vreme Drugog carstva, bugarski vladari bili su u rođačkim vezama i sa
srpskim dvorom. Sveti Sava je umro i sahranjen u Trnovu, prestonici bugarske države, u priprati crkve
Četrdeset mučenika. Kako je bugarska srednjevekovna država pala pod vlast Osmanlija pre srpske,
došlo je do preseljenja učenih duhovnika u Despotovinu.
Sa jačanjem feudalnih odnosa broj slobodnih seljaka u Bugarskoj se smanjivao. Pred kraj srednjeg
veka slobodno seljaštvo gotovo je iščezlo. Ono je pretvoreno u zavisne seljake parike. Zavisni seljaci
davali su feudalnom gospodaru deo proizvoda i radili na imanju gospodara. Pored naturalnih i radnih
obaveza, parincima su ponekad nametane i novčane obaveze. Vlastela se delila na krupno plenemstvo-
velike boljare i srednje sitno plemenstvo-male boljare. Veliki boljari sačinjavali su boljarski savet koji
je neretko ograničavao vlast cara. Značajnu ulogu u društvu imalo je krupno sveštenstvo: patrijah,
mitropoliti i episkopi. Crkva je rasprodala prostranim posedima na kojima su radili zavisni seljaci.
Period od 18. do 19. veka u Bugarskoj se naziva još i "Bugarski preporod". Počinje 1762. a završava se
1877/1878 godine - Rusko-turskim ratom. Tokom ta dva veka cilj je proglašenje nezavisnosti države
Bugarske. U to vreme, u bugarskom društvu počinje da se formira moderna nacija, koja se gradi u
Miziji, Trakiji i Makedoniji. Preporod je podeljen na tri perioda:
1. Period ranog preporoda - obuhvata 18. vek i prvu četvrtinu 19.;
2. Period od početka reformi u Osmanskoj imperiji (20-tih godina 19. veka) do Krimskog rata (1853—
1856);
3. Period od Krimskog rata do kraja Rusko-turskog rata (1877—1878). Početak svih promena je pojava
privatne svojine. Obradive površine ostaju pod vlašću sultana ali seljaci imaju pravo da raspolažu
njome. Posle agrarne reforme (1834), mnogo seljaka postaju vlasnici svoje zemlje. Dolazi do promena
na polju ekonomije i tehnologije - rađaju se nove proizvodnje i primenjuju nove tehnologije. Kao
rezultat svega toga nastaje novi društveni sloj - buržoazija. Bugari postaju najmnogobrojniji etnički
element u Osmanskoj imperiji. Dolazi do velikih preseljenja, zbog čega se pojavljuju besarabski
Bugari, Gaguzi i Bugari u Rumuniji.
Tokom ratova Turske protiv Rusije i pravoslavnih država na Balkanu, oslobođena je Bugarska 1878.
godine, da bi potom bila priznata, najpre na San-Stefanskom miru, a posle revizije, u suženim
granicama na Berlinskom kongresu. Obostrane teritorijalne pretenzije prema neoslobođenim delovima
turske imperije dovele su do Srpsko-bugarskog rata 1885. godine, koji je Srbija izgubila na Slivnici, te
4
