4
2. RAZRADA TEME
Reumatoidni artritis
je
hronično zapaljensko reumatsko oboljenje koje prije svega zahvata
zglobove ali nerijetko i unutrašnje organe, nervni sistem i kožu
.
Spada u grupu tzv. sistemskih
bolesti vezivnog tkiva. Zglobovi koji su najčešće pogođeni ovom bolešću su: šake, ručni
zglobovi, ramena, koljena, stopala i gležnjevi. Uzrok bolesti je nepoznat, ali postoje sumnje
kako bolest može imati genetsku predispoziciju ili može biti uzrokovana nekim infekcijama u
organizmu. U težim slučajevima ova bolest može dovesti i do invalidnosti pacijenta. Bolest
može imati hronični ili subakutni tok s ekskavijacijama ili remisijama. Bolest postepeno
dovodi do destrukcije, deformacije i ankiloze zglobova. U krvi po pravilu postoje nenormalna
antitijela, a potkožno se obično javljaju reumatoidni čvorići. Iako se bolest najčešće
manifestuje kao periartritis, bolešću mogu biti zahvaćeni i drugi organi i sistemi. Smatra se da
od
reumatoidnog artritisa
boluje oko 1% odraslih.
Slika br.1. Rentgenski snimak normalne šake I šake kod RA
2
Reumatoidni artritis
je široko rasprostranjena bolest, a prisutna je kod skoro svakog stotog
stanovnika na zemaljskoj kugli. Češće se javlja kod žena, naročito u periodu između četvrte i
šeste decenije života. Žene oboljevaju 3 puta češće nego muškarci. Reumatoidni
artritis
predstavlja veliko opterećenje za oboljelog i za društvo u cjelini što znači da svi
bolesnici zahtjevaju hitno i efikasno liječenje da bi se zaustavilo ili usporilo napredovanje
bolesti. Prva decenija dvadesetprvog vijeka je proglašena decenijom borbe protiv reumatskih
bolesti.
3
2
https://www.seminarski-diplomski.co.rs/MEDICINA/pictures/Reumatoidni%20artritis.JPG
3
Reumatoidni artritis: Reumatologija, Jajić I. Medicinska knjiga Zagreb
5
Ogromni napori i sredstva su uloženi u pronalaženje novih lijekova za liječenje ove bolesti.
Rezultat toga je veći izbor lijekova i znatno veći broj pacijenata koji se uspešno liječe. U
narednih nekoliko godina se očekuje nastavak brzog napretka.
Slika br.2. Najčešće lokalizacije reumatoidnog artritisa
4
2.1. Patogeneza bolesti
Reumatoidni artritis najopasniji je oblik artritisa. To je zapravo poremećaj rada imunog
sustava (tzv. autoimuna bolest) odnosno jednog njegovog dijela. U
reumatoidnog
artritisa
limfociti T napadaju hrskavicu i razaraju je. Bolest obično započinje umorom, slabo
povišenom tjelesnom temperaturom i anemijom, a tek kasnije zahvata zglobove. Tokom
bolesti, zglobna kapsula zadeblja (takvo tkivo zovemo pannus) zbog prekomjernog stvaranja
sinovijalne tekućine i upalnih procesa. Bolest vremenom potpuno uništi zglobnu hrskavicu
tako da nastaju jake deformacije.
Na mjestima oštećenja izrasta vezivno (fibrozno) tkivo i tako dodatno onemogućuje
pokretanje zgloba (tzv. fibrozna ankiloza). Na kraju procesa, uraslo vezivno tkivo uklopi
kalcij (kalcificira) i čvrsto spoji kosti tako da zglob potpuno izgubi svoju funkciju (tzv.
koštana ankiloza). Bolest često počinje neprimjetno, a u nekim slučajevima pacijenti se žale
na umor, mršavljenje i osjećaj opće slabosti. Nakon toga dolazi do povremene pojave bolova
u zglobovima, a karakteristične su i jutarnje ukočenosti zglobova, koje traju oko 30 minuta i
nakon toga se zglobovi opuštaju, te se pacijent može normalno kretati, bez ikakvih poteškoća.
4
https://www.seminarski-diplomski.co.rs/MEDICINA/pictures/Najcesce%20lokalizacije%20reumatoidnog%20artritisa.JPG
