Seminarski rad iz predmeta
KRIMINALISTIKA 6 METODIKA
Tema:
SAMOUBISTVO
Mentor:
Student:
Broj indeksa :
Sarajevo, decembar 2012
2
SADRŽAJ
1.UVOD...............................................................................................................................3
2.SAMOUBISTVO.............................................................................................................4
3.OBLICI SAMOUBISTVA..............................................................................................6
4.TEORIJSKI PRISTUP SAMOUBISTVA.......................................................................6
5. POBLEM SAMOUBISTVA KOD MLADEŽI.............................................................9
6.PREVENCIJA SAMOUBISTVA ...................................................................................10
7.SREDSTVA ZA IZVRŠENJE SUICIDA.......................................................................11
8.ZAKLJUČAK..................................................................................................................11
9.LITERATURA.................................................................................................................12
4
2.SAMOUBISTVO
Samoubistvo
ili
suicid
, od latinskog
sui caedere
što znači ubiti se, predstavlja čin svjesnog i
namjernog oduzimanja života samom sebi.
To je svjesno i namjerno oduzimanje vlastitog života (oduzimanje vlastitog života a bez pune
svijesti nije samoubojstvo već nesretni slučaj).
Iako je samoubojstvo evidentirano u pismene i usmene rekorde u povijesti čovjeka od
primitivnog puta, ne postoji riječ za taj fenomen sve do sedamnaestog stoljeća. Po
Oxford
English Dictionary,
riječ
samoubojstvo
je prvi put korišteno 1651.godine, ali je Alfred
Alvarez izvijestio 1972.godine da se ovaj pojam pojavio kod Sir Thomas Browne's
religio
Medicija
u 1642. The
Oxford English Dictionary
navodi da je riječ
suicidium
zapravo
izvedeno kombiniranjem latinski zamjenice "ja" i glagola "to ubiti." Riječ zvuči varljivo na
latinskom, ali Henry Romilly Fedden, u svojoj knjizi 1938.
Samoubojstvo,
izjavio je da su
Rimljani opisali čin koristeći latinsku frazu, kao što je
energija Sibi inferre
(da uzrokuje
nasilje prema sebi),
Sibi mortem consciscere
(to dobiti vlastitu smrt ), a
sua manu cadere
(na
jesen po vlastitom rukom). Rani engleski također koristi fraze, poput samo-ubojstvom,
samouništenje, i samo-ubojica.
U pradavnim vremenima, suicid je bio način kako pomoći grupi da preživi, tj. da sačuva
hranu. Slična je logika modernog čovjeka koji se smatra beskorisnim i osjeća gotovo dužnost
da umre. Nije točno vjerovanje da Inuit Eskimi tjeraju starce izabrati smrt na ledu
(geronticid). Istina je da ponekad stariji Inuiti koji ne mogu loviti ili raditi nešto korisno sami
izabiru oblik asistiranog suicida uzimanjem minimalnih količina hrane, no to je vrlo rijetko.
Japanci su se sa svrhom najvećeg kažnjavanja ubijali evisceracijom nekih od vitalnih organa,
obično iz abdomena (srca npr.). Japanski samuraji su se ubijali načinom koji se zove seppuku
(disembowelment ili vulgarno hara-kiri), s dva uboda u abdomen, kada bi doživjeli gubitak
časti.
Platon tvrdi da je suicid sramotan (disgraceful) i njegovi počinitelji moraju biti pokopani u
neoznačenim grobovima. Platon prepoznaje 4 izimke tog prinipa:
1.kada je nečiji um moralno korumpiran i njegov karakter se ne može spasiti
2.kada je samoubojstvo naređeno od suda, kao u Sokratovom slučaju (judical order)
3.kada je suicid rezultat stida i sudjelovanja u velikim nepravednim akcijama
4.kad na suicid prisli ekstremna i neizbježna nreća.
