Okuženje se najjednostavnije može definisati kao skup brojnih kontrolisanih, delimično kontrolisanih i nekontrolisanih faktora sa kojima se svaki privredni subjekat susreće i koji utiču direktno ili indirektno na njegovo poslovanje. Najpoznatija i opšte prihvatljiva klasifikacija okruženja je ona koja pravi razliku između internog i eksternog. Eksterni predstavljaju širi poslovni ambijent i područja u kome bilo koja organizacija funkcioniše, stvarije svoju viziju i ciljeve.

Okruženje preduzeća čine svi elementi i njihova dejstva (sile) koje su izvan preduzeća i koje utiču na:

1. Poslovanje preduzeća
2. Pristup retkim resursima

Najznačajniji elementi okruženja su: kupci, dobavljači, distributeri, sindikati, konkurenti, vlada.

«Prošlost preduzeća se može sagledati uz visok stepen pouzdanosti, ali budućnost ne može.» Budućnost je neizvesna. Neizvesnost poslovanja savremenih preduzeća uslovljena je dinamičnim i složenim okruženjem koje dovodi do novih pravaca u poslovanju. Što se ekonomskog okruženja tiče, maksimalan profit i minimalni troškovi su primarni cilj poslovanja. Da bi se ostvario profit, moraju se pratiti savremeni trendovi u razvoju nauke i tehnologije, dostignuga informacione tehnologije.