UVOD:
Smatra se da je organizacija jedan od najvećih ljudskih izuma i da je pojava organizovanja koliektivnog
obavljanja rada na ostvarenju postavljenog cilja stara koliko i samo ljudko društvo. Organizacija je
proizišla iz nadležnosti podele i povezivanja zajedničkog rada, pošto bez toga čovek ni svojim
individualnim naporom, ni prostim zbirom rada više ljudi, nije bio u stanju da obezbedi svoj
egzistencijalni i socijalni opstanak.
U određivanju pojma organizacije u teorijskom smislu polazi se od ciljeva, ljudi, sredstava i oblika
povezivanja radi postizanja određenog reuzltata, odnosno od adekvatno, cilishodno i trajno povezane
grupe ljudi koja je formirana da kao samostalna celina sa potrebnim sredstivnima radi na ostvarenju
određenog cilja.
Nedostatak utakmica na tržištu rada, karakteristian za privatni sektor, kao i poseban položaj državnih
službenika, zahtevaju specifično uređenje, poseban režim rada u državnim organima. Zato je u
uporednom pravu pravilo da državnoj upravi i drugim državnim organima rade lica (državni službenici)
čiji se radno-pravni status uređuje posebnim zakonom. Država je dužna da obezbedni profesionalni
službeni kadar koji će postupati zakonito, po pravilima struke, nepristrasno i politički neutralno.
Specifičnost rada u državnim organima uslovila je donošenje posebnog zakona –Zakona o državnim
službenicima.
Takođe treba napomenuti da organizaciju čine ljudi koji ostvaruju ciljeve organizacije. Ljudi, kao
subjektivni element organizacije predstavljaju osnovni faktor od kojeg zavisi uspešno delovanje neke
organizacije. Problematikom odabira ljudi za ostvarenje zadatka i obavljanja konkretnih poslova u
organizaciji bave se posebne discipline koje imaju za predmet kadrovske procese i strukture. Odabiranje
ljudi, njihovo raspoređivanje na odgovarajuća radna mesta i određivanje njihovih dužnosti i ovlašćenja u
procesu rada predstavlja vođenje kadrovske politike u okviru organizacije, čija je suština sumirana u
smislu “pravi čovek na pravom mestu”.
Dobra organizacija bez odgovarajućih kadrova ne znači mnogo. Snaga svake organizacije počiva na
ljudima, njihovoj uvežbanosi, spremi, umešanosti i moralnim kvalitetima. Za uspeh u ostvarenju ciljeva
organizacije, od posebnog značaja i raspoređivanje ljudi na radna mesta u okviru organizacije koja im je
najviše odgovara i na kojima oni mogu dati svoj najveći radni doprinos.
