SADRŽAJ
UVOD
1. POJAM DIGITALNE KAMERE I DIGITALNE FOTOGRAFIJE.................................3
2. PIKSEL..............................................................................................................................6
3. SENZORI DIGITALNIH KAMERA ............................................................................7
3.1. CCD SENZORI...................................................................................................7
3.2. CMOS SENZORI...............................................................................................11
4. KVALITET SLIKE I PRIMJENA SENZORA……………………………………….14
LITERATURA
UVOD
Senzori su uređaji koji 'preobličavaju' (engl.
transducers
) signal, iz veličine koja
nas zanima (temperatura, magnetsko polje/indukcija, svjetlost ...) u neku veličinu
koja je pogodna za mjerenje (otpor, generirani napon ili struja, ...). Postoji više
vrsta senzora. Jedna podjela je prema ulaznoj veličini koju senzor
preobličava
u neku veličinu pogodnu za mjerenje. Tako imamo optičke senzore, akustičke,
senzore pokreta i dr. Za svaki senzor treba da postoji i
baždarna
krivulja
- tablica
ili slika, na kojoj se može očitati npr. kojoj temperaturi odgovara otpor od 100
oma platinskog termometra. Nas će u nastavku zanimati optički senzori. Ovi
senzori zapravo 'preobličavaju' intenzitet svjetlosti u indukovanu struju, napon
ili otpor, a zasnivaju se na funkcioniranju
pn
spoja. Naime, može se napraviti
takav
pn
čije karakteristike ovise o intenzitetu i frekvenciji/boji svjetlosti kojom
ga obasjavamo.
- 2 -
filma u blizini, što je bilo nužno da bi se slika mogla vidjeti. Kako je televizija sve
više napredovala i pružala sve veću konkurenciju, fotografije su se sve brže
morale dostavljati u novine. Fotoreporteri na udaljenijim lokacijama nosili su
minijaturni foto-laboratorij sa sobom; također i neka sredstva prenošenja slike
preko telefonskih žica.
Ovo je dovelo do pojave digitalnih fotografija i razvoj digitalnih kamera i
fotoaparata koje danas možemo naći u različitim veličinama i oblicima – od
laganih koje možemo nositi u džepu do onih čija masa iznosi nekoliko kilograma.
Umjesto uobičajenih filmova, ove kamere koriste senzore slike za hvatanje
podataka o slici. Postoje dvije vrste senzora za digitalne kamere:
CCD
(
cherged-couple device – uređaj sa spregnutim naelektrisanjem
) i
CMOS
(
Complementary Metal Oxide Semiconductor Sensor -
komplementarni
metaloksidni poluprovodnici). Svaki od senzorskih elemenata pretvara svjetlost u
napon proporcionalan njenom sjaju; taj se napon onda propušta kroz
analognodigitalni konvertor koji prevodi fluktuacije u CCD uređaju u diskretni
binarni kôd (vidjeti sliku 1). Digitalni izlaz analogno-digitalnog konvertora se
šalje u digitalni procesor signala (DSP - digital signal processor) koji podešava
kontrast i detalje te komprimuje sliku prije nego što je uputi u memorijski
medijum.
Slika dobivena na ovaj način se naziva digitalna fotografija. Što je sjajnija
svjetlost, koja pada na senzor, to je napon viši i odgovarajući piksel je svjetliji (o
pikselu vidjeti narednu sekciju). Što ima više elemenata, veća je rezolucija i može
da se registruje više detalja. Cijeli proces je vrlo udoban za korisnika. Rad je
olakšan, jer nema potrebe za premotavanjem filma između dva kalema. CCD ili
CMOS senzori fiksirani su na jednom mjestu, a broj pokretnih dijelova u kameri
sveden je na najmanju mjeru.
- 4 -
Slika 1.
Digitalni fotoaparati (slika 2.) se mogu priključiti na PC sa odgovarajućim kablom
i konektorom. Najčešće je to USB. Snimljena slika se može obrađivati pomoću
odgovarajućeg programa, kao što je Photoshop. Postoje i fotoaparati koji mogu da
snimaju kratke video sekvence, pa oni mogu u izvesnom smislu zamijeniti web
video kamere. Digitalni fotoaparati omogućuju pregled snimaka na licu mjesta
(bez razvijanja), što znači da fotograf može lako uočiti greške kod snimanja i
ispraviti ih dok još nije prekasno. Pošto se slike mogu i brisati, može se snimati
mnogo uzastopnih slika s malim razlikama, izbrisati loše i sačuvati samo
uspješne. Kod klasičnih fotoaparata to bi bilo preskupo. Možete i odabrati samo
neke fotografije koje ćete ispisati na papir (ako ih uopće želite ispisivati).
Ako imate računar sa štampačem, nije potrebno fotografije nositi u foto-studio -
one se mogu ispisati i kod kuće. Također, fotografije se na računaru mogu i
obraditi te poboljšati (npr. pooštriti, kontrolisati kontrast, svjetlost, intenzitet
boje...).
- 5 -
