Visoka tehnička škola strukovnih
studija Zrenjanin
Sunčevo zračenje
Studenti:
Profesor:
Radulović Nenad 75/11
Spec. Djerić Jelena
Studen Slobodan 76/11
Ugarak Milan 176/11
Sunčeva svetlost
•
Sunčeva svetlost
(ili
solarna svetlost
) je svetlost koju
proizvodi Sunce.
•
Sunce proizvodi energiju termonuklearnim
reakcijama na svojoj površini koja se između ostalog
manifestuje zračenjem fotona na planete u
Sunčevom sistemu.
•
Na putu do Zemljine površine, Sunčeva svetlost
prolazi kroz gust sloj atmosfere, koja filtrira njeno
ultraljubičasto zračenje i na taj način uklanja njena,
po živa bića na Zemlji štetna, dejstva.
•
Sunčevo zračenje ima svoj dnevni hod, njegove
najveće vrednosti su oko podneva kada je Sunce
u zenitu (odnosi se na tropske i umjerene
geografske širine). Njegove najveće vrednosti u
smislu godišnjeg hoda vrednosti je tokom letnjeg
solisticijuma pri vedrom vremenu (odsustvo
vodene pare u zraku), a najmanje vrednosti
direktno Sunčevo zračenje pokazuje u polarnim
područjima severno i južno od polarnika , kada
tokom zime vlada polarna noć.
•
Velika koncentracija vodene pare u troposferi
iznad ekvatorijalnih područja (Amazon, bazen
Konga ) i iznad prostranih okeana značajno
umanjuje cak i do 50% efekat direktnog
Sunčevog zračenja. Najveće vrednosti trajanja
Sunčevog zračenja pokazuju tokom juna
kontinentalna područja Sahare, Iranske nizije ,
Arizone , Severnog Meksika , a u decembru
zapadne Australijske pustinje, Kalaharija u
Africi na južnoj hemisferi.
Sunčeva svetlost kao izvor života
•
Na Zemlji, Sunčeva svetlost predstavlja jedan
od osnovnih sastojaka odgovoran za nastanak
života i konstantan izvor energije za skoro
svako živo biće. Biljke koriste sunčevu svetlost
u procesu fotosinteze, u kojem prevode
Sunčevu energiju u proste šećere, a ostala živa
bića svoju energiju dobijaju bilo jedenjem
biljaka, bilo jedenjem drugih životinja koje su
posredno ili neposredno jele biljke.
